غریبه

 

غریبه‌ای نگاهم می‌کند غریبه‌ای هم‌کلامم می‌شود به غریبه‌ای لبخند می‌زنم با غریبه‌ای حرف می‌زنم

غریبه‌ای به من گوش می‌سپارد و من، بر غم‌های ساده او می‌گریم

در این تنهایی که غریبه‌ها را گرد هم می‌آورد { مرام المصری }