بعد از انتقادات صریح مورینیو از سران یونایتد به سبب دزدیدن اموال باشگاه و خوردنشان در آمریکا ، و نتیجاً خرج نکردنشان برای امورات یونایتد، گلیزرها راهی بجز خلاصی از شرش نداشتند.  راه حل ساده بود، مربی ای در سطح مورینو برکنار شده بود و اساتید متوجه شده بودند که با یک مربی در این سطح نمیتوانند به خوردن و خوابیدن در آمریکا ادامه دهند. فلذا تصمیم بر این شد که از بین صدها به اصطلاح پیشکسوت باشگاه بعد از انجام مصاحبه های مختلف و اطمینان از بله قربان گوئیشان، یکی انتخاب شود تا  الف/ دهن هواداران بسته شود (چراکه یک اسطوره مربی شده ) و ب/ خیال گلیزرها از انتقادات احتمالی مربی تیمشان راحت شود.  قرعه به نام سولشر افتاد. فردی بسیار کوچک در دنیای مربیگری ، که مشغول مدیتیشن و کتاب خواندن در پشت کوههای نروژ بود . چرا که بعد از افتضاحی که در کاردیف بالا آورده بود دیگر بعید بود در یک لیگ معتبر کاری گیر بیاورد. با اینکه سولشر قبلاً و برای همرنگ جماعت شدن انتقاداتی از گلیزرها مطرح کرده بود، در مصاحبه های اختصاصی با وودوارد به او اطمینان داد که ملعبه و مترسکی در دستان گلیزرها بیش نخواهد بود و در مقابل هر اقدام آنها عملی بجز ستایش کردن و به به و چه چه کردن انجام نخواهد داد.  اینطور شد که گلیزرها با خیال راحت توانستند لوکاکو و سانچز و.. را رد کنند و با پول نقد به دست آمده دارسی گلیزر ، توانست یکی از گندهائی که در آمریکا بالا آورده بود را لاپوشانی کند.  نهایتاً مطابق همه پیش بینیها، متاسفانه یونایتد با بنجلهای بومی اش ، نتوانست کار خاصی بکند و الان در بد مخمصه ای گیر افتاده و شبکه های تلوزیونی این باشگاه را کاندید سقوط میدانند.  بررسی کوتاه کلمه " بومی گرائی و نقشش در بدبختی یونایتد" گلیزرها از نظر سیاسی تا حدی به ترامپ نزدیک هستند که برای کمپین وی پول جمع آوری کردند و ترامپ در مصاحبه ای مشهور با پیرس مورگان (هوادار افراطی آرسنال ) اعلام کرد که در انگلستان فقط طرفدار یونایتد است ، نه بخاطر تاریخچه ، سبک بازی یا بازیکنان و اساطیر .بلکه بخاطر اینکه دوست عزیزم جناب گلیزر صاحب این باشگاه است.  دیدگاه سیاسی ترامپ هوادران خودش در انگلستان را نیز داراست و این دیدگاه مدیریت کننده ی brexit بوده. منطقی که میگوید مهاجرها بروند ، مهاجرها نیایند، انگلستان برای انگلستانی ها و جفنگیاتی به این سبک.اکنون این تفکر صرفاً سیاسی-نژادی ، دارد تصمیمات ورزشی نیز میگیرد و بازیکن میخرد و میفروشد و نتیجه اش روز به روز بر همگان بیشتر مشخص میشود.  بومی گرائی یونایتد، با جذب بازیکنان بریتانیائی به قیمت گزاف ، مگوایر ، فن بیساکا و جیمز ، کلید خورده . قراردادهای بریتانیائیهای بنجلی چون رشفورد و لینگارد و یانگ و ... هم برای بار صدم تمدید شده و مطابق شایعات باشگاه به دنبال گران خریدن چندین و چند انگلیسی بنجل دیگر از لستر و تاتنهام نیز میباشد. تبدیل کردن یونایتد به تیم ب انگلستان یک آرمان پوشالی و از پیش شکست خورده است که دارد با سرعت زیادی توسط مجانینی چون سولشر، گلیزرها و وودوارد کلید میخورد و یونایتد را روز به روز از صحنه اول فوتبال اروپا دورتر میکند.  امیدست هواداران ایرانی و غیر انگلیسی (!) یونایتد زودتر از خواب غفلت بلند شده و دست از حمایت بیجا از سولشر بردارند.