طرفداری- تیم هاوارد که به تازگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرده است، روی کین را بالاتر از امثال کریستیانو رونالدو، پل اسکولز و رایان گیگز به عنوان بهترین هم تیمی خودش معرفی کرد.

به گزارش سایت گل، جدیت و تاثیری که کین روی هاوارد داشت، او را به یکی از طرفداران این شخصیت ایرلندی تبدیل کرده است. 

در طول زندگی حرفه‌ای خودم با رهبران و بازیکنان بزرگ زیادی بازی کردم ولی در دوران حضورم در منچستریونایتد، هیچ یک نسبت به روی کین برای من بهتر نبود. او سرسخت‌ترین کسی است که تا به حال دیده‌ام. هیچ چیزی کم نداشت. به عنوان یک مربی، مقاومت را به من یاد داد و این که هرگز تسلیم نشوم. از بودن کنار او چیزهای زیادی یاد گرفتم و برای باقی دوران حرفه‌ای خودم از آن‌ها استفاده کردم و تلاش کردم آن را به نسل بعدی منتقل کنم. 

پس از ناکامی جهت جا افتادن در اولدترافورد، هاوارد در سال ۲۰۰۶ به طور قرضی راهی اورتون شد و سپس در گودیسون پارک ماندنی شد. این دروازه بان آمریکایی در مرور خاطرات از زمان حضور در جمع تافی‌ها گفت:

خیلی موارد خوب دیگر هستند که تا ابد همراهم باقی خواهند ماند. برای مثال روزی که در بازی برابر چلسی، بازوبند کاپیتانی اورتون را به بازو بستم. یا روزی که دیوید مویس به من داد معنای دقیق عبارت «spitting mad» (کفری شدن، کسی که هنگام داد و بیداد، آب دهان پرت می‌کند) را یاد داد. پس از بازی افتضاحی که انجام داده بودم، با ناراحتی به من نگاه کرد و شروع کرد به داد و فریاد کردن. نمی‌توانستم سرم را بالا بیاورم. نگاهم به کف زمین بود و آب دهانش را می‌دیدم که اینطرف و آنطرف پرت می‌شد و یادم می‌آید با خودم گفتم: «پس کفری شدن یعنی این!»

دروازه‌بان بودن شغل آسانی نبود ولی به گفته هاوارد ارزشش را داشت.

اگر به سال ۲۰۰۳ برگردم و جوان ۲۴ ساله ساده‌ای را ببینم که سوار بر هواپیما راهی انگلیس می‌شود تا برای منچستریونایتد، بزرگ‌ترین باشگاه دنیای فوتبال بازی کند، به او می‌گویم محکم بشین. قرار است مسیر پر پیچ و تابی را طی کنی. روزهای خوب و بدی خواهی داشت. به مکان‌های تاریکی خواهی رفت. به این فکر می‌رسی که آیا باید تسلیم شد یا نه. مردم برای دهه‌ها از تو انتقاد خواهند کرد ولی ارزشش را دارد.