جذاب ترین لیورپول ؛ سیزده هایی که نحس نشد.

این پست راجب تیمیه که بهترین نبود اما بهترین ها رو به زانو درمیاورد. تو این تیم تقریبا هیچ چیز بالانس نبود. ستاره هاش بازیکنایی بودن از کشورای مختلف که حتی سبک بازی یکسانی نداشتن. دروازه بان لهستانی که حد وسط نداشت. یه روز ستاره بود ، یه روز اعصابتون رو خرد میکرد. سامی هوپیا فنلاندی، میلان باروش جمهوری چک، آرنه ریسه نروژی و قس علی هذا. بازیکنانی از بیش از 10 کشور!

حتی گلزنی این تیم هم نرمال نبود. پیشکسوتای طرفداری بهتر از من یادشونه که تا چن سال پیش معمولا اینطور بود که تیمها 1 یا 2 تا top scorer داشتن. ولی تو این تیم 4 نفر بار گلزنی رو بدوش میکشیدن. که 3 تاشون دقیقا سیزده تا گل زده بودن!! ❤

این تیم یه خاصیت دیگه هم داشت: برخلاف بعضی تیما که از ستاره هایی مثل پوگبا، دیماریا، سانچز، دیپای و فالکائو هم نمیتونن بازی بکشن؛ لیورپول 2005~2004 از داشته هاش بهترین بهره رو میبرد... و این درست همون چیزیه که تو DNA این باشگاهه. اگه از بازیکنا و مربیای موفق لیورپول بپرسی بهترین دورانت در کجا بوده؛ اونا قطعا آدرس آنفیلد رو بهت میدن. مربیانی چون رافا بنیتز ، راجرز و اکنون... کلوپ!

اگه من یه فوتبالیست با استعداد بی نهایت بودم حتماً لیورپول رو انتخاب میکردم. نه بخاطر تعصب. بلکه چون شما اونجا فرصت داری بهترینِ خودت رو نشون بدی. بله ... شما اونجا هرگز تنها قدم نخواهی زد.