البته بقیه دوستان لیورپولی جواب این جماعت رو دادن اما منم صلاح دیدم بعضی چیزا رو بهشون یادآوری کنم.
اولا) منطقی ترین چیزی که میشه به اینا گفت اینه که: ملاک، وضعِ کنونی تیمهاست و طیِ 2سال اخیر انقد ازتون بهتر بودیم که هر نوع کری خونی شما مضحک و خنده دار بنظر میاد. ثانیا) اما ظاهرا شما این حرفو قبول ندارین و همش لابلای صفحاتِ تاریخ دنبال یه دستاویز میگردین. پس منم با زبون خودتون پاسختون رو میدم.
سالهای 1970 تا 1990 : یونایتدی ها اغلب سعی میکنن این دوره بیست ساله رو فراموش کنن. دوره ای که دشمن سنتی شون (لیورپول) تمام افتخارات ممکن رو درو کرد. 11 قهرمانی لیگ و 4 قهرمانی اروپا! این در حالی بود که شیاطینِ سرخ چه در لیگ و چه در اروپا هیچ توفیقی کسب نمیکردن. اما قضیه به اینجا هم ختم نشد. اونها نهایتاً به دسته 2 (second devision) سقوط کردن!!
شاید با خودتون بگید یونایتد در اون زمان بازیکنان باکیفیتی نداشت (شبیه بهانه های الان شون). اما متأسفانه باید بگم که همون سال که به دسته پایینتر سقوط کردن، جرج بِست بزرگ (Great george best) رو در ترکیب شون داشتن. همون کسی که یونایتدیا بش میگفتن George Best, The best ....
پ ن: یونایتدی ها اگه تمایل داشته باشن میتونن در قسمت کامنتها برامون از خاطرات پیشکسوتان شون در اون سالها و مصائبی که در آن غارهای تاریک و نَمور بر ایشان رفته، سخن بگن. متشکرم.