به نظرم فتح دسیما رویایی و به یادماندنی ترین شبی بود که دیدم با اون سر الکاپیتانو امید ،تسلیم نشدن ،جنگیدن به تیم برگشت ،وقت اضافه که دیگه کار رو تموم میکردیم .از اون نسل الان چند بازیکن مونده فقط کاشکی هیچوقت تموم نمیشد .ایکر دوست داشتنی ،غول دفاع پپه ،کریستیانو ،اوزیل و دیماریا و کارلو دوست داشتنی .
حالا مادرید



