سال1930بود که آدلف هیتلر تصمیم گرفت تمام آلمانی ها رو صاحب ماشین کند آن روزها ماشین شخصی تو آلمان تازه شکست خورده درجنگ جهانی اول و با صلح تحمیلی ورسای یه وسیله خیلی لوکس بود هیتلر برای این تصمیمش یک شرکت خودرو سازی تاسیس کرد توی یه شهرخیلی کوچیک اسم این شرکت فولکس واگن شد یعنی خودروی مردم قیمتش تو آلمان 990مارک بود هم قیمت یه موتورمعمولی اما تو آلمان جنگ زده هنوز خیلی ها توان خرید این روهم نداشتند اما برای اون ها هم فکری شده بود اون ها باید هرماه اوراق دولتی رو می خریدند و بسته به پولشون بعد مدتی صاحب یکی از این خودرو ها می شدند این شهر کوچیک اسمش ولفسبورگ بود کم کم بزرگ شد این پروژه تونست مهندس ها و کارگران زیادی رو جذب کنه که از بین این ها علاقه مندهاشون به فوتبال هسته اولیه باشگاه ولفسبورگ رو بنا کردنددر تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۵ باشگاه "VfL Wolfsburg" امروزی به عنوان "باشگاه ملی ورزش و فعالیتهای فرهنگی"رسما بنیان نهاده شد. ۱۱ سال بعد تیم فوتبال این باشگاه موفق شد به "لیگ برتر شمال" راه پیدا کند که در آن زمان برترین لیگ در سراسر آلمان بود ولفسبورگ ۵ فصل در این لیگ حاضر شد و سپس به دستهی دوم و در سالهای بعد حتی دستهی سوم سقوط کرد
این تیم در سالهای آغازین دههی ۱۹۹۰ میلادی باز هم خود را بالا کشید و سرانجام در سال ۱۹۹۷ بار دیگر خود را در لیگ برتر بوندسلیگا یافت. این تیم از آن زمان تا کنون یکی از اعضای ثابت این کلاس بوده است
به لطف شرکت خودروسازی فولکسواگن، بهعنوان پشتیبان مالی باشگاه ولفسبورگ، این تیم با مشکل مالی روبهرو نیست. با وجود این همواره چند سال طول میکشد تا سرمایهگذاریهای اقتصادی تأثیر خود را در عرصهی ورزشی یک باشگاه نشان دهند
با اینکه در سالهای نهچندان دور ستارگانی مانند اشتفان اِفنبرگ و مارسلینیو در ولفسبورگ توپ میزدند، اما از زمانی که فلیکس ماگات در سال ۲۰۰۷ بهعنوان مربی، مدیر ورزشی و مدیر باشگاه ولفسبورگ به این مجموعه وارد شد، پیشرفتها آغاز شدند.
ماگات با صرف حدود ۵۵ میلیون یورو در فصل نقلوانتقالها، تقریبا تمام بازیکنان را عوض کرد. ۲۳ مه ۲۰۰۹ که تیم ولفسبورگ به قهرمانی آلمان رسید، مشخص شد که حق با اوست. ماگات در آن زمان و در حالی که اشک در چشمان داشت گفت: «این رویاییست که به واقعیت تبدیل شده است. من هرگز پیش از آغاز فصل فکر نمیکردم که تیم ما در موقعیت فتح جام قهرمانی باشد».
بازیهای دور رفت در این فصل نتیجهای جز جایگاه نهم در جدول برای ولفسبورگ در بر نداشتند، این تیم اما بهویژه با هنرنماییهای اِدین ژکو گرافیته در دور برگشت شگفتیساز شد و در نهایت بالاتر از بایرن مونیخ در صدر ایستاد.
شادی قهرمانی اما دیری نپائید. فلیکس ماگات قرارداد خود را پیش از پایان فسخ کرد و به شالکه رفت. او شاید میدانست که نوار موفقیتهای ولفسبورگ به زودی خواهد گسست. مأموریت او در «بالاکشیدن و صدرنشینی ولفسبورگ» به پایان رسیده بود.
در نخستین روز از ماه مه ۲۰۰۹ آرمین فِه به جای ماگات نشست، اما چندان طول نکشید تا نگرانی هواداران جامهی واقعیت بپوشد. جامهی ماگات بر تن فِه بیش از اندازه بزرگ بود. او موفق به پیشبرد تیم نشد و در حالی که مدت قراردادش به ۸ ماه هم نرسیده بود، در میانههای سال ۲۰۱۰ از سمت خود برکنار شد. لورنس-گونتر کوستر، مربی وقت تیم آماتور ولفسبورگ، هدایت موقت این تیم را برعهده گرفت و شاگردانش را تا نیمهنهایی لیگ اروپا رساند.
سال بعد هدایت تیم به استیو مک لرن سپرده کسی که سال قبلش قهرمان لیگ هلند شده بود اما تیم آخر فصل پانزدهم شد و یک قدم با سقوط فاصله داشت سال بعد ماگات برگشت اما رتبه ای جز هشتمی بدست نیومد و جای خودش رو به هاکینگی داد که اومد توی تیم انقلاب کنه و پشتیبانی روئسای باشگاه رو هم داشت
و تیم رو یازدهم کرد اما مدیرهای ولفسبورگ ایندفعه عجله نکردند و مربی رو اخراج نکردند و مزد اعتمادشون هم گرفتند سهمیه حضور در یورولیگ رو کسب کردند اما آن ها با خرید هایی که انجام داده اند برای این فصل آماده شدند و گرگ در این فصل حسابی گرسنه اند و فقط با جام میشود سیرشون کرد
