دریغا سرزمینِ نگونبخت که از به یاد آوردنِ خود نیز بیمناک است. کجا میتوانیم آن را سرزمینِ مادری بنامیم که گورستانِ ماست آنجا که جز...ازهمه جابیخبران را خنده بر لب نمیتوان دید؟ آنجا که آه و نالهها و فریادهای آسمانشکاف را گوشِ شنوایی نیست. آنجا که اندوهِ جانکاه چیزیست همهجا یاب.و چون ناقوسِ عزا به نوا درآید کمتر میپرسند که از برای کیست و عمر نیکمردان کوتاهتر از عمر گُلیست که به کلاه میزنند و میمیرند پیش از آنکه بیماری گریبانگیرشان شود.
مکبث #ویلیام_شکسپیر