پپ با وجود اون تیم ترسناک و بازی هایی که از سر بدشانسی و به مقدار ناچیزو تقریبا هیچی برتری حریف اومد و گفت دیگه چیزی برای اضافه کردن به تیمش نداره و رفت
انریکه هم چون میدونست دیگه اونو نمیخوان مثل یه مرد گفت که از بابت همه نقص و ایراداتی که داشتم معذرت میخوام و رفت و اما تو...
چرا نمیری؟!؟ چرا میخوای نشون بدی میتونی یه دیکتاتور عوضی باشی که تا هرزمان که دلش بخواد میتونه بمونه و نظر هوادار به دوسانت از چپشم نیس...
حرفی برای گفتن نیست دگر، فحش ها و ناسزاهایی که رو تو این ایام به زبون آوردم که تو عمرم تصور نمیکردم به زبون بیارم. چنان فشار عصبی ای رو تحمل کردم که هیچ زمانی تو زندگیم تحمل نکرده بودم و هیچ خبر ناراحت کننده به اندازه این لحظات نتونسته بودن حال روحی و روانیمو تحت الشعاع قرار بدن. بازیکنایی که دیگه غیرت ندارن و ترس از دست دادن جایگاه راحت و بی نظیرشون باعث میشه منافع فردی رو به منافع تیمی و هواداراشون ترجیح بدن... راستی بعد از تو که اگه بیخیال بشی از جر واجر کردن جنازه های متحرکمون دست برداری و بری پی سرنوشتت، کی میتونه این وضع رو مدیریت کنه؟! کی میتونه نظم رو به باشگاه برگردونه؟!؟ کی میتونه با خیال راحت درمورد فوق ستاره های تیم تصمیم بگیره با عنوان یک مربی نه یک بی وجود ترسو