باید سکوت کنی و به جای قانع کردنِ آدم ها ، استوار و مصمم ، مسیرِ هدف هایت را دنبال کنی ، بگذار تصور کنند نمی توانی ، که شدنی نیست و داری بیهوده تلاش می کنی ! تو محدود به زمان و مکان و نظرها "نیستی" ، و برای مسیری که سختی اش را به جان خریده ای ، توضیحی به هیچکس بدهکار ... که پیروزی را با فقط با عمل نشان می دهند نه با کلام ... بگذار آدم ها در دنیای محالات خودشان بمانند و زیر لب ، آیه های رکود بخوانند ، تو راه خودت را برو ... مادامی که به مقصد رسیدی ؛ خودشان مفهومِ توانستن را به چشم می بینند . و می پذیرند باورهایی فراتر از باورِ آنها هست که به اهدافی فراتر از اهداف آنها می رسد . و یاد می گیرند که بعد از این ، هیچکس را از دریچه ی توان و اعتقادات خودشان قضاوت نکنند . جسورانه بایست و فاتح قله های محال باش ... فراموش نکن ؛ دنیا به آدم های بلند پرواز و اتفاقات تازه نیاز دارد !