«لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَريصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنينَ رَؤُفٌ رَحيمٌ * فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ»؛
پیامبری از خودتان
«لَقَد جَاءَکُم رَسُولٌ مِن اَنفُسِکُم»؛ پیامبری از خودتان به سوی شما آمده است. تعبیر «من انفسکم» به جای «منکم» بیانگر شدت ارتباط پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) با مردم است، گویی پاره ای از جان مردم، و از روح جامعه در شکل پیامبر ظاهر شده است! و به همین دلیل، تمام دردهای آنها را می داند، از مشکلات آنان آگاه است، و در ناراحتی ها و غم ها با آنان شریک می باشد، و با این حال تصور نمی شود که سخنی جز به نفع مردم بگوید، و گامی جز در راه سعادت آنها بردارد.
ناراحتی مردم، پیامبر را ناراحت می کند
«عَزِیزٌ عَلَیهِ مَا عَنِتُّم»؛ هر گونه ناراحتی و ضرر و زیانی به شما برسد، برای او ناراحت کننده است.
یعنی او از رنج های شما رنج می برد، و اگر اصرار بر هدایت شما و جنگ های طاقت فرسای پرزحمت دارد، آن هم برای نجات شما و برای رهایی تان از چنگال ظلم و ستم، و گناه و بدبختی است.
علاقه شدید پیامبر (ص) به هدایت مردم
«حَرِیصٌ عَلَیکُم»؛ او، به هدایت و سعادت شما علاقه شدید دارد و به آن عشق می ورزد.
اشاره به این که او، خیر و سعادت، ترقّی و پیشرفت و خوشبختی شما را می خواهد، اگر شما را به میدان های پرمرارت اعزام می دارد، و اگر منافقان را تحت فشار شدید می گذارد، همه اینها به خاطر عشق و علاقه به آزادی، عزّت، شرف و هدایت شما، و پاکسازی جامعه شما می باشد.
«رئوف» و «مهربان»
«بِالمُؤمِنِینَ رَئُوفٌ رَحِیمٌ»؛ او نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است. یعنی هر گونه دستور مشکل و طاقت فرسایی را که می دهد، آن هم یک نوع لطف و محبت از ناحیه او می باشد.