یک زمانی کیروش هفت هشت سال پیش تیم ملی ایران رو تحویل گرفت و رفت برای انتخابی جام جهانی برزیل ، بازی اول با ازبکستان بود که یک بازی مزخرف با چاشنی اشتباه داور که گل ازبکستان و دفع توپ سید جلال پشت خط دروازه و تک فرصت طلبی کریم و محمدرضا خلعتبری باعث شد به هر لطایف الحیلی سه امتیاز رو بگیریم، بازی بعد یک بازی کاملا مزخرف با قطر و بالطبع یک مساوی ، بازی بعد از آن با کره و البته باز هم همان کیفیت بازی مزخرف همچون دو بازی گذشته شاهکار استاد شجاعی و اخراج و البته فرصت طلبی جوادنکونام که سه امتیاز رو به ما حبه کرد بازی بعد با لبنان و همان بازی مزخرف و البته این دفعه شانس دو بازی کره و ازبکستان رو نداشتیم و باخت ، در دور برگشت بازی اول با ازبک که همان بازی مزخرف و البته یک گل هم محمد نوری زد که اشتباها خطا اعلام شد و در نهایت ضربه ایستگاهی اشتباه خط دفاع و دروازه بان و گل برای ازبکستان و باخت برای ایران ، حال سه بازی پیش روی ایران بود ،بازی اول با قطر همان سیکل بازی مزخرف و البته پاسی که مجتبی جباری به احتمال دویست درصد نمیخواست به قوچان نژاد پاس بدهد و البته اشتباه مدافع قطر و تک به تک رضا قوچان نژاد و گل سه امتیازی ، بازی بعد بازی با لبنان ، برد راحت لبنان با پنج گل که البته جای تعجب داشت که این لبنان چجوری ما رو تو دور رفت شکست داده ، اما بازی سرنوشت ساز با کره که کل خلاصه ی بازی میشد بازی هجومی کره+سوپر قهرمانی به اسم رحمان احمدی+اشتباه مهلک دفاع کره+فرصت طلبی گوچی
علی ایها الحال کاری به ویلموتس و کیفیتش ندارم و این مربی رو هواداران تیم پرسپولیس برای تیم ملی انتخاب نکردند و دنبال قاتل بروسلی در جای دیگری بگردید اما خطاب به دوستانی که به خاطر کینه از مربی که در زمین بازی حریفش نبودند به ناحق فرافکنی میکنند ، این رو عرض میکنم دور اول کیروش فقط و فقط فاکتوری به نام شانس به دادش رسید عارضم که ویلموتس رو باید با دور اول کیروش مقایسه کنید
والسلام