به بهانه شهادت میرزا کوچک خان جنگلی می خواستم برگه ای از دفتر تاریخ ایران رو در برهه زمانی جنگ جهانی و دوره ننگین احمدشاه قاجار بازگو کنم. امیدوارم خوشتون بیاد
بنظر من اگه میرزا کوچک خان نتونست پیروز بشه تنها دو دلیل داشت. این بود که با آدم درست نبود. احسان الله خان و خالوقربان آدمهای درست نبودن. اینا آدمهایی بودن که به خود میرزا خیانت کردن و برعکس امثال دکتر حشمت رو اگه نگه می داشت و آدم های بزرگوار و وفاداری عین دکتر حشمت دورش جمع می شدن این اتفاقات نمی افتاد.
دلیل دوم هم این بود که باید همه مبارزین اون دوره رو جمع می کرد و بنوعی رهبر جنبش بیگانه ستیزی میشد. میگین نه بلوچستان افراد شجاعی بودن مثل جمعه خان و ... که نمونه ای از مبارزات بلوچها این بود تونستن سال 1295 با انگلیس بجنگن و چقدر انگلیسی کشتن. از قهرمانان کردستان سنجرخان و شیرزنی بنام فاطمه خان بودن که روسها رو تا پل منجیل فراری دادن. لرها و بختیاری ها و قشقایی ها با چه رشادتی با انگلیس جنگیدن. شهید رییسعلی دلواری دلاور مرد تنگستانی در منطقه استان بوشهر الان و ناصردیوان کازرونی سردار دلیر و متدین منطقه کازرون به همراه صولت الدوله قشقایی می جنگیدن. اگه میرزا اون موقع با مشدی پروری دست دوستی می داد و اونو روشن می کرد به جنبش مبارزه با اجنبی ( مشدی فقط یه رزمنده بود که با ظلم و ستم خان و زمین دار زورگو و ... می جنگید؛ حالت عیار داشت ) یا با شیخ محمد خیابانی همکاری می کرد ( خود میرزا هم موقعی درس فقهی خونده بود ) الان وضع جور دیگه بود


