از دراماتیک ترین وقایع جهان، زمانی هست که ستاره ها می میرند و منفجر می شوند.

این انفجارها که معروف به ابرنواخترها هستند ، عمدتاً از چند طریق اتفاق می افتند. در یکی از این فرآیند ها، یک ستاره عظیم پس از پایان عمر ، سوختش از بین می رود و ناپایدار می‌شود و این ناپایداری باعث فروپاشی آن به سمت داخل و انفجار شدید می شود. آن ستاره به یک جسم کاملاًدرخشان در آسمان تبدیل می شود که می تواند کل نور کهکشان را تحت تاثیر خود قرار دهد.

در 20 سال گذشته کهکشان NGC 5468 ، که در این تصویر قابل مشاهده است ، میزبان تعدادی ابرنواختر  هایی به نام: SN 1999cp, SN 2002cr, SN2002ed, SN2005P and SN2018dfg است. با وجود فاصله بیش از 130 میلیون سال نوری ، جهت گیری این کهکشان با ما باعث می شود تا بتوان ستاره های دیگر را با ظاهر آن ها مقایسه کرد. ما در تصویر با کهکشان  NGC 5468 رو به رو هستیم ،  که می توانیم الگوی مارپیچی باز و بسته شده کهکشان را با جزئیات زیبا در تصیور گرفته شده از  تلسکوپ فضایی هابل مشاهده کنیم.