اینکه تو این دوره زمونه تو بین دویست و خورده ای کشور تو دنیا تو ایران به دنیا بیای این یعنی بد شانسی مطلق. حالا تو همین مملکت، استقلالی بودن یعنی خلاف سنگین. اینکه یک تیم ریشه دار با این همه هوادار همه چیش رو ازش بگیرند و حتی یک زمین تمرین هم نداشته باشه یه حرفه. ولی بدتر از اون اینکه یک سری عقده ای بدبخت که حتی از تیفوسی های تیم های رقیب هم حسودتر و چشم تنگ تر هستند حتی دنبال خوشی یک هفته ای این همه آدم نیستند. والا به خدا تو این چند ساله هیچ دلخوشی دیگه ای برای مردم نمونده. بزارید برای سه چهارماه هم که شده ما یه خورده شاد باشیم. بزارید برای دو ساعت هم شده از دیدن فوتبال تیممون لذت ببریم. آخه چقدر یه عده میتونند بی شرف باشند که هر کاری می کنند تا مبادا مردم برای لحظه ای شاد باشند. والا حمله و غارت این وحشی ها از حمله اعراب و چنگیز خان مغول بدتر بوده. سیاه ترین دوره تاریخ رو دارند رقم میزنند که حتی یک سرگرمی ساده رو هم برای مرم قدغن می کنند.