با این وجود برخی معتقدند هر اتفاقی در هر سطحی بیفتد، سرمربی ایتالیایی استقلال، دیگر روی نیمکت این تیم نخواهد نشست.گروهی که کار استراماچونی در ایران را تمام شده می‌دانند، برای این پیش‌بینی، استدلال‌هایی دارند: اول: استراماچونی اگر می‌‌خواست برگردد، حداقل به یکی از دستیارانش می‌گفت در تهران بماند. کسی که بتواند تیم را تمرین بدهد و روز بازی روی نیمکت بنشیند. دوم: او می‌توانست تا پایان نیم فصل صبر کند و بعد برود. سوم: دشواری در جابه‌جایی پول، ناآرامی‌های آبان‌ماه در برخی شهرها که بازتاب جهانی داشت، قطع یک هفته‌ای اینترنت و حتی شیوع بیماری آنفلوآنزا، سرمربی ایتالیایی را به این جمع‌بندی رسانده که باید از ایران برود. او دنبال فرصت مناسبی بوده. تاخیر در پرداخت دستمزد از یک طرف و صدرنشینی استقلال در لیگ از طرف دیگر، همان فرصتی بوده که انتظارش را می‌کشیده. در این شرایط، هم می‌توانسته قراردادش را قانونی فسخ کند و هم در قامت یک برنده از تیم جدا شود. چهارم: همه می‌دانند انتشار ویدئوی انتقادی، چند ساعت قبل از بازی با شاهین بوشهر، تاثیر منفی در روحیه بازیکنان استقلال خواهد گذاشت. آیا استراماچونی این را نمی‌دانست؟ نمی‌توانست ویدئو را بعد از بازی منتشر کند؟ گروهی دیگر، از جمله بازیکنان تیم، معتقدند او برای بازگشت لحظه‌شماری می‌کند. آنها هم استدلال‌هایی دارند: اول: اگر استقلال برایش تمام شده بود، تماسش را با بازیکنان قطع می‌کرد. همه می‌دانند حتی در بازی با شاهین هم او استقلال را ارنج کرد و از طریق اپل‌واچ مترجمش، دستور تعویض‌ می‌داد. دوم: استراماچونی در تماس با برخی از دوستانش در ایران، حتی تصویر چمدان‌هایش را هم نشان داده که هنوز آنها را باز نکرده و منتظر است در اولین فرصت به تهران برگردد. سوم: کارنامه استراماچونی پر از قراردادهای نیمه‌کاره است. او نیاز دارد تصویرش را بازسازی کند و نشان بدهد که می‌توانند تا پایان قراردادش در یک تیم بماند. این اتفاق می‌تواند در استقلال بیفتد. چهارم: خود او هم تصور نمی‌کرد، قهرش این اندازه بازتاب پیدا کند. حالا می‌تواند در قامت یک قهرمان به تهران برگردد و مطمئن باشد که استقبال بی‌نظیری از او خواهد شد.