واقعیتی در یکی از حضورهای امسال مورینیو در شبکه اسکای انگلیس بیان شد. مورینیو گفت: او دیگر بچه نیست. لینگارد هم همینطور. اشاره خوزه به رشفورد بود. امروز دیدیم که گری نویل در ادامۀ درفشانی های دائمی فرمان دادند گرینوود جانشین رشفورد شود... هر بار کسی دربارۀ رشفورد سخن بگوید یک عده طرفدارنمای یونایتد بر سرش می ریزند که رشفورد چنین و چنان است... اما اگر از این دوستان بپرسی کدام تیم سطح برتر دنیا حاضر می شود برای او پول بپردازد، سرشان را پایین می اندازند. آمار به ما می گوید که او حتی به اندازۀ نصف وین رونی یا فصل آخر ون پرسی هم خوب نیست. عملکرد لینگارد هم نیاز به توضیح ندارد. اکنون روشن شد که وقتی همه از تکل های ون بیساکا تعریف می کردند، یادشان می رفت ون بیساکا فقط حرکت طولی بلد است، آن هم بدون سانتر کردن. وقتی همه مگوایر را با ون دایک مقایسه می کردند، یادشان می رفت ون دایک به تنهایی چارۀ دفاعی لیورپول نبود و نیست. پازل لیورپول تکمیل بود و فقط یک شاه مهره میخواست. اما یونایتد چطور؟ مگوایر چطور باید جلوی گل به خودی فیل جونز و لیندلوف را بگیرد؟ واقعیت این است که اگر دنبال استعداد کلاس جهانی انگلیسی می گردید، هری کین و جیمی واردی در برابر شماست. برای هری کین فرقی ندارد مربی کیست یا استادیوم کجاست. او خطرناک است. جیمی واردی پیر شده اما وقتی مصدوم نباشد ایستادن جلوی او دشوار است. هر دو هم آقای گل شدند، هم کاندیدای احتمالی هستند. اما رشفورد کجاست؟ زیردست و پای بزرگان ! واقعا چه برتری بر لاکازت یا اوبامیانگ دارد؟ سریعتر است؟ قوی تر است؟ باهوشتر است؟ سرزنی بهتری دارد؟ نه ! انگلیسی است !!!!! همین کافی است تا سوگلی یونایتد باشد.