فارغ ازحواشی که راجع به یک شعر پیش اومد و البته علیزاده عذرخواهی کرد بابتش ،به نظرم به عنوان یک کار مشترک نتیجه خوب بوده
اما دلیل اصلی انتقادات به نظرم از جانب هواداران شجریان هست که منتظر کاری مثل آثار قبلیش بودن ولی با شکل غریبی از موسیقی برای شجریان مواجه شدند ،این آلبوم بیشتر امضای قربانی پاش هست تا شجریان ،کسانی که قبلا آهنگ های قربانیو گوش دادن و دوست دارن حتما این آلبومو هم دوست خواهند داشت ،تلفیق موسیقی کلاسیک اروپایی و آواز ایرانی
در مجموع به نظر من بجز بالا خواندن گاها بیهوده از جانب هر دو نفر کاملا قابل قبول و لذت بخشه شنیدنش