مطلب طولانی فقط سریع از رو تیتر قضاوت نکنید
بعد از ۲۰۰۲دیگه ما رئالی ها روز خوش ندیدیم بعد اون نسل جذاب با زیدان و سالگادو و رائول گوتی و کارلوس بقیه حال و روزمون با الان خیلی از میلانی ها زیاد فرقی نداشت چند بار تا نزدیک سی ال رفتیم اما هر بار دست رد کاکا اومد و رفت کریسم انگار اونی که فکر می کردیم نبود اون قافیه رو بد به مسی باخته بود اما نمی دونم شاید اسمش معجزه بود از توپ. طلا ۲۰۱۳که گرفت همه چی برعکس شد یادمه اون سال ۱۳/۱۴ خیلی آماده بود و البته یه تیم عالی هم کنارش بود ولی دیگه اون جلو خیالمون راحت بود راستی الان خیلیا میگن کاپی بعله من منکر تاثیر کاپی نیستم اما مگه میشه از تاثیر کریس گذشت به سال فوق العاده سی ال کاری به سال بعدش ندارم که اونم همه میدونن ۱۴/۱۵رئال آماده ترین تیم بود اما نمی دونم بعد ۲۲برد جلو والنسیا چی شد ولی همه چی از اونجا شروع شد ولی می رسیم به ۱۵/۱۶درخشش عجیب غریب جلو ولفسبورگ بایرن و دورت و زدن تیر خلاص با مصدومیت تو فینال به اتلتیک و ۱۶/۱۷مثل یه قهرمان واقعی نویر رو حامله کرد و بعد هم تجاوز به یووه و قهرمانی و البته۱۷/۱۸ یه تنه پاریس با ام باپه نیمار رو کنار زد و بازم قهرمانی من منکر تأثیر تیم نیستم اما شماره یک کریس بود خیلی هامون عکس پروفایلمون کریس بود به قول یکی از بچه ها ما مرس رو می پرستیدیم اما اون اختلافات لعنتی با پرز و تصمیمی که بعد دوسال هنوز هم ما داریم ازش می خوریم هم خود کریس کاش می شد برگرده هنوزم خیلی از امثال کریم و یوویچ بهتر می دونم سخته ولی انسان با امید زنده هست این کم ترین حق کریس و ما که فوتبالش رو تو رئال تموم کنه با جمله رودریگو متن رو تموم می کنم
کریس تاریخ رئال رو نوشته