طرفداری- در پایان سال 2019 و اتمام دهه 10 میلادی، روملو لوکاکو به مرور یک دهه فعالیت خود به عنوان بازیکن حرفه ای پرداخته است.

لوکاکو با انتشار تصاویری در اینستاگرام، نوشت:

از گلزنی در 16 سالگی برای باشگاهی که در قلب من قرار دارد یعنی اندرلخت تا رسیدن به تیم ملی بلژیک در همین سن. چلسی، باشگاهی که وقتی بچه بودم از آن حمایت می کردم و در رختکن این تیم، چیزهای زیادی آموختم. وست برومویچ، از شما بابت اینکه به یک پسر 19 ساله، فرصت بازی در لیگی فوق العاده را دادید تا بتوانم رویای گلزنی در لیگ برتر را تجربه کنم، تشکر می کنم. اورتون، به این باشگاه مدیون هستم چون به من فرصتی داده شد و به مهاجمی 20 ساله اعتماد کردند. واقعا از دوران حضور خود در آنجا لذت بردم. هوادارانی فوق العاده که باعث می شوند بازی در این تیم بی‌نظیر، لذتبخش شود. منچستریونایتد، یک باشگاه بزرگ دیگر با افرادی فوق العاده و هوادارانی شگفت انگیز. چیزهای زیادی از مربیان یاد گرفتم و ذهنیت من آماده شد. مردم می توانند مزخرفات زیادی بگویند اما واقعیت این است که به جز عشق، چیزی میان من و آنهایی که در یونایتد حضور داشتند، نبود. خودشان هم این را می دانند.

حضور در جام جهانی و یورو با بلژیک نیز لحظات دلچسبی بود. بازی برای کشورم در چنین تورنمنت هایی و گلزنی واقعا احساسی بود. اینتر از دوران کودکی، رویای من بود. آدریانو را واقعا دوست داشتم بنابراین حضور در این تیم همچون یک نعمت و موهبت است. باعث افتخار است که این پیراهن را در سن سیرو بر تن می کنم. بهترین لحظات من زمانی است که می توانم احساسات خود را با برادرم، جوردن لوکاکو (بازیکن لاتزیو) به اشتراک بگذارم. او دستِ راست من است که همه چیز را می بیند. هم زمان، بهترین تشویق کننده و بهترین منتقد است. این دهه پر از فراز و نشیب و احساسات بود. برای همه، آرزوی شادی و سلامتی در سال 2020 دارم.