فرهاد مجیدی ، فرهادی بود که برای شیرینش ناز کرد. گفت می آیم، تنها وقتی که هوادار مرا بخواهد. صبر کرد، هوادار از دلبری ها و عشوه ها دلزده شد؛ حالا، مرد دربی های پایتخت، بازگشته!!!!
فرهاد مجیدی انسان مقدسی نیست. قهر می کند، آشتی می کند، پشیمان می شود، صبور نیست... فرهاد مجیدی مثل همه ی ماست؛ اما کسی است که خاطراتمان را ساخته است! باری، فرصتی یافته تا دوباره فرهاد باشد. ما هم هواداریم .از او هیچ نمی خواهیم جز اشک و عرق و اندیشه ای که در کنار تیم بماند و هوادار را به وجد بیاورد. دیگر نیاز نیست بدوی، دریبل بزنی ، گل بزنی... تو باید یک تیم را به یک تن، با یک روح، با یک نَفَس ، با یک فکر تبدیل کنی.خطا کن، اما زود یاد بگیر. نگذار هوادار سرافکنده شود. کاری کن که خاطره ی این یک ماه تا ابد برای ما فراموش شود. لطفی که بر ما میکنی، بمان و بازسازی کن اعتماد مارا؛ما از تو نمیخواهیم آقای "خاص" فوتبالمان باشی ، ما از تو میخواهیم، آقای "معمولی" باشی!
پ.ن: track _هفت مقدس_ آرا صلاحی