برون انداز ما را زین وطن، ما سخت تنهاییم نبینم سر به زانو مانده‌ای آرش! کمانت کو؟!

دوای درد ما اشک است...آری اشک...آری اشک... شراب آورده‌ام، بنشین برادر! استکانت کو؟!

به هر فصلی غمی، هر صفحه‌ای انبوهِ اندوهی وطن جان! خسته‌ام، پایانِ خوبِ داستانت کو؟ !

شعر از: حسین جنتی

 

پی‌نوشت: آه ای وطن؛ برای کدام دردت گریه کنیم؟! #سقوط_هواپیما، #سقوط_اتوبوس یا...؟!

 

حسین کیانی نیا | ۱۹ دی‌ماه ۱۳۹۸