گرچه تو این اوضاع، حس و حالی راجع به بحثای فوتبالی نیست و اتفاقات دیگه مثل سرنگون شدن هواپیما و واکنش عجیب و البته قابل انتظار به اعتراضات مسالمت آمیز مردم اعصاب همه رو به هم ریخته و مهمتره، اما خبر انعقاد قرارداد با اوساگونا و تلاش برای جذب استوکس و قراردادبا یحیی و ... باعث شد این پست رو بذارم. 

جناب انصاری فرد که مورد حمایت هوادارا قرار داشت و داره، مشخص نیست چه برنامه ای برای آینده داره. صحبت از خریدهایی که به نظر غیرمنطقی میاد و حواشی زیادی که اطراف تیمه، نشون میده که مدیریت تیم اصلا در کنترل اوضاع و پیشبرد اهدافی که به موفقیت تیم منجر میشه، موفق نبوده. مدتها بود که زیر سایه ی برانکو، خریدهای هیجانی و غیرمنطقی زیادی نمی دیدیم و اکثر اوقات، در راستای برطرف کردن نیازهای تیم، خریدهای معقولی انجام می شد. اما اتفاقاتی که الان داره میفته، به نظر نمیاد که در آینده نتایج مثبتی به همراه داشته باشه. 

رفتن کالدرون رو میذاریم کنار چون علی الظاهر این موضوع کاملاً خارج از بحثای ورزشیه. هم تیم ملی هم استقلال و هم پرسپولیس هم تراکتور و ... به راحتی مربی های خوب خارجی شونو از دست دادن یا دارن از دست میدن. اما انتخاب جانشین این افراد هم به نظر میاد با مصلحت اندیشی انجام میشه. برای استقلال، در ظاهر تلاش کردن استرا رو برگردونن. ولی از اولش مشخص بود برنمی گرده (مثل رفتن برانکو و ادعاهایی که مطرح می شد) و با انتخاب مجیدی، سعی کردن از محبوبیتش برای فرونشاندن اعتراضات هوادارای استقلال سوءاستفاده کنن. درخصوص پرسپولیس هم تقریباً مثل روز روشن بود که کالدرون میره و برنمی گرده. اینجا اما سیاست دیگه ای رو انتخاب کردن. چون قبلاً سناریوی وقت کشی با امیدواری دادن به هوادارا رو برای پرسپولیس پیاده کرده بود و دیگه نمی تونستن اون سناریو رو پیاده کنن، بهترین کار رو در این دیدن که حتی شده به زور، سرمربی ایرانی که قبلاً مورد خواست هواداران پرسپولیس بود رو بیارن تا از این طریق اعتراضات را ساکت کنن. پیام یکی از مسئولین شهرخودرو به وضوح همه چی رو روشن کرد. شهرخودرو نمی خواد سرمربی موفقشو از دست بده، پرسپولیسی ها هم مربی موفقشون رو اصلا دوست نداشتن از دست بدن. اما برای اینکه اعتراضی متوجه مسئولین نشه، باید یه قربانی می دادن. اما این وسط همه قربانی می شن. هم شهرخودرو که شاید نتونه یکی مثل یحیی رو پیدا کنه، هم یحیی که احتمال موفقیتش در حال حاضر تو پرسپولیس خیلی بعیده (اینجا کسی بهش فرصت زیادی نمیده) و هم پرسپولیس که ثبات و سرمربی شو از دست میده. 

با اون اتفاقات می شه کنار اومد (کنار اومدن نه به این معنی که قبولشون می کنیم، به این معنی که میدونیم وزیر و رئیس جمهور و ... تو کشور ما عرضه ی انجام کار درست و البته مهمتر از همه راستگویی رو ندارن)، اما اینکه آقای انصاری فرد داره از لحاظ خرید بازیکن به بیراهه میره رو نمیشه نادیده گرفت. مرد مومن رو چه حسابی اوساگونا؟! درسته تیم مهاجم میخواد اما قرار نیست هربازیکن خارجی که دستت رسید رو جذب کنی. از اوساگونا خیلی خیلی خیلی بهتر منشا بود که تو تیم ما نتونست درخشش سابقش رو داشته باشه. استوکس اگه بازیکن بشو بود واسه تراکتور چیزی ازش درمیومد. تو تراکتور خیالش از بابت دستمزد راحت بود اونقدر حاشیه داشت، اینجا که از لحاظ مالی اوضاع افتضاحه که واویلا. اول سرمربی رو انتخاب کن بعد بازیکن بگیر اونم اصولی. تیم ما اگه این چندسال نتیجه گرفته به خاطر این بوده که در راستای یک برنامه ریزی صحیح جلو رفت. برانکو سال اول، هیچ خرید قابل ملاحظه ای نداشت. چون میدونست با زیاد خرید کردن نمیشه تیم خوب بست. اول یه بدنه قوی از بازیکنایی که تو تیم بودن درست کرد و از سالهای بعد شروع کرد به خرید کردن. امثال محمد انصاری، مهدی طارمی، علی علیپور، احمد نوراللهی، کمال کامیابی نیا و فرشاد احمدزاده در حالت عادی کسی نمی شناخت، اما اصولی ازشون استفاده شد و الان از صدقه سری همون سالها پرسپولیس بالای جدوله. کالدرون هم وقتی اومد سعی نکرد سریع کسی رو وارد تیمش کنه چون کارشو بلد بود. ولی این اقدامات انصاری فرد به معنی فروپاشیدن تیمه. 

نخریدن خیلی خیلی بهتر از اینه که اشتباه خرید کنیم. البته اینا نظر شخصی منه و درهرصورت، ما از تیم و سرمربی که انتخاب میشه و بازیکنایی که خریداری میشن حمایت می کنیم چون این کار درسته. اما امیدواریم آقای انصاری فرد اشتباهاتی که قبلاً داشت رو تکرار نکنه. سال 85 تیم جذابی بست که خوب نبود. خوب بازی می کرد اما برای قهرمانی خوب نبود. دیگه نیازی نیست اشتباهات گذشته تکرار بشه. 

ضمناً واسه اینکه تو دلم نمونه بگم ترجیح میدادم اگه کالدرون رفت، دستیارش رو بعنوان سرمربی انتخاب کنن. گزینه ی داخلی هم ترجیحم وحید هاشمیان بود.