انسان بايد پيش از سخن گفتن بيانديشد. ولی در مورد اکثر مردم، خودبينی ذاتی با پرحرفی و فريبکاری ذاتی توام است. 

انسان ها پيش از اينکه بيانديشند سخن می گويند، و حتی اگر پس از آن بفهمند که سخن نادرستی بر زبان رانده اند، باز هم می خواهند اين امر را وارونه جلوه دهند.

علاقه به حقيقت، که ممکن است تصور شود تنها انگيزه ی آنها از بيان سخنی بوده که مدعی درستيش هستند، جای خود را به منافع و مصالح خودخواهی می دهد.