حقیقتا بین شعرای بزرگ ایرانی حکیم فردوسی علاوه بر ارزشمند بودن میراث جاودانش شاهنامه ،از باب احیا زبان فارسی هم بسیار ارزشمند هستند ،به همین مناسبت یکی از ارزشمندترین قطعات این شاعر بلند آوازه رو البته به شکلی که نزدیک ترین حالت به صحت نوشتار اولیه  هست قرار میدم 

دانی که ایران نشست منست  جهان سر به سر زیر دست منست   هنر نزد ایرانیان است و بس  ندادند شیر ژیان را بکس   همه یکدلانند یزدان شناس  به نیکی ندارند از بد هـراس   دریغ است ایران که ویران شود  کنام پلنگان و شیران شود   چو ایران نباشد تن من مباد  در این بوم و بر زنده یک تن مباد   همه روی یکسر بجنگ آوریم  جهان بر بداندیش تنگ آوریم   همه سربسر تن به کشتن دهیم  به از آنکه کشـور به دشمن دهیم   چنین گفت موبد که مرد*بنام  به از زنـده دشمن بر او شاد کام   اگر کُشــت خواهــد تو را روزگــار  چه نیکــو تر از مرگ در کـــار زار

*: مرده