سلام.نمی دونم برانکو چی تو این میرزاپور دیده بود که ولش نمی کرد ولی بعدش فهمیدم‌که کلا تاکتیک برانکو اینه که یه دروازه بان رو به صورت فیکس می گذاره توی تیم حتی توی بی اهمیت ترین بازی ها.یه شخصیت آروم و درونگرا داشت و درحالی که به نظر می اومد خنگ و ساده باشه خیلی هم با سیاست بود.از معدود ویژگی های مثبتش این‌ بود که قدبلندترین دروازه بان تاریخ ایرانه با ۱۹۵ سانتی متر قد و بعد از اون علیرضا بیرانوند با ۱۹۴ سانتی متر قد ایستاده.توی بازی با مکزیک ۲۰۰۶،روی گل اول مکزیک،میرزاپور مثل مجسمه وایساده بود و براوو توپ ارسالی ضربه ایستگاهی رو با یه بغل پای ساده توپ رو غلتاند داخل گل و میرزاپور به نشونه آفساید دستش رو بالا برد درحالی که اصلا آفساید نبود و علی دایی توی اون بازی که ضعیف ظاهر شد آفساید رو پر کرده بود.روی گل دوم مکزیک و اون زیر توپ زدنش هم خودتون در جریانید لازم به توضیح نیست?ولی از حق نگذریم توی بازی با پرتغال چندتا توپ خوب گرفت که بهش اشاره نشد.شنیدم با کعبی هم خیلی رفیقن در حالی که اصلا به هم نمی خورن هم از لحاظ قدی و هیکلی هم اخلاقی چون کعبی خیلی شر و پرسروصداست ولی میرزاپور آروم.یه نکته عجیب دیدم اینکه دخترهای زیادی عاشق میرزاپور شده بودن نمیدونم چرا??