یادمه اوایل راهنمایی بودم، که میشه حدود سال های 1382 یا 1383 که میشه 2003 یا 2004 میلادی... پسرداییم 5 سال از من بزرگتره و ما از بچگی با هم بحثهای فوتبالی داشتیم. اون موقع اون طرفدار استقلال، آرسنال، اینترمیلان، بارسلونا و تیم ملی آرژانیتن بود؛ من هم طرفدار پرسپولیس، منچستریونایتد، یوونتوس و تیم ملی ایتالیا بودم.
از اونجایی که توی همه لیگها تیمهامون با هم دشمن بودند، خیلی با هم کلکل می کردیم... اما من چون از رئال و بارسا بدم می اومد، به همین دلیل توی اسپانیا، طرفدار هیچ تیمی نبودم... اما پسرداییم اصرار میکرد که "حتماً باید طرفدار یه تیمی باشی!!!" من هم که چاره ای نداشتم، تصمیم گرفتم که طرفدار والنسیا بشم... اون زمان والنسیا تیم خیلی خوبی داشت و دو سال پیاپی به فینال قهرمانان رسیده بود
رفته رفته علاقه من به والنسیا بیشتر شد و شدم طرفدار واقعی والنسیا!!
البته یه زمانی به هر کی میگفتم من طرفدار والنسیا هستم، من رو مسخره میکرد و میگفت مگه والنسیا هم طرفدار داره؟!! ولی خب من از طرفداریم دست نکشیدم!
بعدها به لطف اینترنت دیدم که نه تنها والنسیا، بلکه خیلی از تیمهای گمنام تر هم طرفدار دارند توی ایران...
به نظرم باید سعی کنیم کسی رو به خاطر تیمی که طرفدارش هست مسخره نکنیم... طرفداری از تیمها، یه بحث سلیقه ایه... به سلیقه همدیگه احترام بگذاریم!
با تشکر!!