طرفداری- بیل نیکولسن یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ تاتنهام به شمار میآید که نسل فعلی آشنایی کمتری با او دارند. به مناسبت تولد او نگاهی به کارنامه او در لندن انداخته ایم.
طی این سالها نام تاتنهام به عنوان یکی از قدرتهای فوتبال انگلیس دوباره با پوچتینو بر سر زبانها افتاد ولی هواداران قدیمی اسپرز به خوبی میدانند رسیدن به فینال لیگ قهرمانان اروپا، باعث نمیشود تاتنهام بیل نیکولسن را فراموش کنند. احتمالا آنها با قلمی قرمز این روز خاص را یادداشت کرده اند تا شاید روزی تولد خودشان را فراموش کنند اما تولد افسانه ای به نام بیل نیکولسن را هرگز فراموش نخواهند کرد. مرد تک باشگاهی، بیل در سال 1938 ابتدا به عنوان یکی از کارکنان باشگاه وارد تاتنهام شد، او 38 سال بعدی را به عنوان بازیکن، مربی و سرمربی خدمت کرد. احتمالا وقتی 38 سال را شنیدید تعجب کردید. شاید این روزها فوتبال تبدیل به صنعتی برای سرگرمی شده باشد ولی آن روزها همه چیز فرق میکرد. رابطه عمیق بیل نیکولسن را فقط مرگ میتوانست به اتمام برساند. بیل در سال 1958 به عنوان سرمربی تاتنهام انتخاب شد و موفق ترین تیم تاریخ تاتنهام رو پایه گذاری کرد. از همان ابتدا هم مشخص بود که او جاه طلبی زیادی دارد. در نخستین بازی خود با نتیجه 10 بر 4 اورتون را شکست داد. در طی سالهای حضورش در لندن موفق به کسب دوگانه جام حذفی و لیگ سطح اول (لیگ برتر) در فصل 1960/61، جام حذفی در سال 1962 و همچنین قهرمانی در سال 1963 در رقابت های جام در جام اروپا، اولین قهرمانی یک تیم انگلیسی در سطح اروپا را برای تاتنهام را به ارمغان آورد. از دیگر عناوین میتوان به قهرمانی جام حذفی در سال 1967، قهرمانی لیگ کاپ در سال های 1971 و 1973 و همچنین جام یوفا (لیگ اروپای امروزه) در سال 1972 اشاره کرد.
احتمالا شنیدن عناوین بالا در کنار نام تاتنهام کمی عجیب به نظر برسد ولی بیل نیکولسن درست مثل ناخدایی بود که هرچند کشتی اش به اندازه دیگران پر زرق و برق و گران قیمت نبود ولی حس باور پذیر بودن در تک تک اعضای آن توسط ناخدا به وجود آمده بود. تاتنهام به همراه بیل نیکولسن گویی به جزیره گنج رسیده بود و طی سالهای مختلف درحال بهره برداری از آن بود. هرچند اغراق نیست اگر بگوییم گنج واقعی بیل نیکولسن بود که حس عزت، سربلندی و شکوه را بار دیگر در تیمی که توسط رسانهها کمتر به آن پرداخته میشد، جاری کرده بود. هرچند او 16 سال پیش این دنیا را ترک کرد ولی هنوز صدای تپش قلبش برای تاتنهام در لندن شنیده می شود.