+++
«درخت گردو» روضه است. روضهی مظلومیت کردها در ماجرای شیمیایی سردشت. اینجا از فیلمنامهی سینمایی خبری نیست. نباید منتظر اوج و فرود و کشمکش و نقطه عطف و.... باشید. «درخت گردو» فقط شرح مصیبت است. به قول هیئتیها «روضه باز» هم هست. پرجزئیات و دقیق. در نمایش این مظلومیت هیچ ایرادی هم نیست. واجب هم هست. «درخت گردو» شرح مصیبت امروز کردها هم هست. نداریها. امکانات کم. کولبری و... فیلم در اینجا نقد سیستم است. فیلم با جزئیات فراوان یک ظلم بزرگ در حق «ملت ایران» را نمایش میدهد. اما این فاجعه انسانی در دل جنگ را که حملهای به «مردم ایران» بود را به ظلم به «ملت کرد» تقلیل میدهد و نگاهی قومیتی به ماجرا دارد. در ادامه هم مظلومیت «قوم کرد» را تا امروز ادامه میدهد و صراحتا به این تحلیل میرسد که وضعیت امروز کردهای ایران هیچ تفاوتی با رنجشان در آن حمله ندارد. دقت کنید که صحبتهای «اوس قادر» در دادگاه لاهه نه درباره حمله شیمیایی صدام، بلکه درباره ظلم به کردها تا امروز است. فیلم «کولبری» را در ادامه و در امتداد «حمله شیمایی» عراق میبیند و از این منظر، «درخت گردو» غمی ملی را تبدیل به نگاهی تجزیهطلبانه و قومیتی میکند.
#فرهیختگان #انتهای_پیام