اون سالی که پست کنکور بودم واقعا دوران خیلی سختی بود و واقعا به معنی واقعی کلمه تنها بودم یعنی هیچ آدمی جز خونوادمو نمیدیدم زیاد و شاید ماهی دوبار دوستامو این باعث شد حتی بعد کنکور هم تنهایی رو ترجیح بدم نه اینکه دوست داشته باشم انگاری مجبورم و خیلی سخت با آدمای جدید خو میگیرم و اصولا دوست ندارم چالشی برای آشنا شدن با بقیه داشته باشم و از این جور جاها فرار میکنم اگه بمیرم هم دوست ندارم برگردم به اون دوران پشت کنکور
شما چی؟؟