تعصب زمانی ایجاد میشود که فرد تصور میکند فکر، و نوع تفکرش همان حقیقت است. تعصب ها زندان های جمعی ذهنی هستند، وعجیب است که مردم، سلول زندان خود را می پرستند، زیرا به آن احساس امنیت و حس کاذب «من میدانم» میدهد. هیچ چیز بیش از تعصب های انسان موجب رنج بشریت نشده است! درست است که هر تعصبی دیر یا زود فرو می ریزد، چرا که حقیقت، سرانجام دروغ بودن آن را آشکار میسازد، اما تا زمانیکه توّهمی بودنِ بنیادیِ تعصب درک نشود، هر تعصبی با تعصب دیگر جایگزین میشود.