در ششم فوریه سال 1958 تیم فوتبال منچستریونایتد به همراه تعدادی از هواداران و خبرنگاران، بعد از بازی با تیم ستاره سرخ بلگراد در چارچوب لیگ قهرمانان از شهر بلگراد به خانه برمی‌گشت. هواپیما می‌بایست برای سوخت‌گیری در مونیخ توقف می‌کرد. بعد از سوخت‌گیری، خلبانان دو بار تلاش کردند تا هواپیما را بلند کنند اما تلاش بی‌نتیجه بود. آنها به خاطر آن که از برنامه عقب نمانند، درخواست اسکان مسافران و خدمه در شهر مونیخ به مدت یک شب را رد کردند. تلاش سوم برای پرواز آغاز شد. در آن موقع برف شروع به باریدن کرده بود و انتهای باند از برف و گل و لای پوشیده و بسیار لغزنده بود. زمانی که هواپیما به انتهای باند رسید سرعتش را از دست داد و با حصارهای پشت فرودگاه برخورد کرد...

فصل قبل منچستریونایتد با به ثمر رساندن 103 گل در 43 بازی برای دومین سال پیاپی قهرمان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان شده بود. پیش از این حادثه، آنها تلاش می‌کردند تا به نخستین تیمی تبدیل شود که سه بار پشت سر قهرمان می‌شود. در این حادثه هفت بازیکن منچستریونایتد و در مجموع 23 نفر از 44 سرنشین هواپیما کشته شدند. «دانکن ادواردز» که ۱۵ روز بعد جان خود را از دست داد تنها 21 سال سن داشت و از او به عنوان مستعدترین بازیکن تاریخ فوتبال انگلیس یاد می‌کنند. افراد زیادی بر اثر این سانحه به شدت زخمی شدند که از میان آنان مت بازبی (سرمربی تیم) دو ماه در بیمارستان بستری شد و چند بار نیز مورد عمل جراحی قرار گرفت. دو بازیکن تیم به نام‌های جانی بری و جکی بلنچفلاور آن چنان مصدوم شدند که هرگز نتوانستند به صحنه فوتبال حرفه‌ای بازگردند. 

 

این حادثه تیم منچستر یونایتد را تا آستانه انحلال کامل پیش برد. یونایتد نیمه نهایی اروپا را به میلان واگذار کرد، میلانی که در نهایت 3-1 مقابل رئال مادرید شکست خورد. برنابئو (رئیس باشگاه رئال) برد را به دوستانش در منچستر تقدیم کرد و حتی جام را به یونایتد پیشنهاد داد. آنها بهترین بازیکن خود یعنی «آلفرد دی‌استفانو» را به این باشگاه پیشنهاد کردند و همچنین بازی‌های دوستانه‌ای را برگزار کردند. پس از این کارها بازبی گفت: "مادرید حالا برای ما مانند یک عضو از خانواده است" و برنابئو نیز گفت: "اگر یک تیم قرار بود ما را شکست دهد، خیلی‌ خوشحالم که آن تیم یونایتد بود". تیم‌های بزرگ دیگری مانند لیورپول و ناتینگهام فارست نیز برای کمک به منچستریونایتد تلاش خود را انجام دادند. 

بازبی با پیشنهاد «جیمی مورفی» برای تأسیس یک آکادمی فوتبال موافقت کرد و تمام مسئولیت را به او سپرد. «دنیس لاو» تنها 3 سال پس از فاجعه مونیخ به منچستریونایتد پیوسته بود و عنوان بهترین بازیکن جهان (Ballon D'or) را از آن خود کرد. دو سال بعد این «بابی چارلتون» نجات یافته از حادثه بود که این جایزه کسب کرد. جورج بست که از نسل آکادمی منچستر بود در سال 1968 به عنوان بهترین بازیکن جهان لقب گرفت. با درایت مت بازبی و مدیریت بحران سران باشگاه، منچستریونایتد پس از یک دهه به عنوان اولین تیم انگلیسی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. بازبی در سمت سرمربی‌گری در این مدت موفق شد پنج بار تیمش را به قهرمانی جام باشگاه‌های انگلیس، هفت بار نایب قهرمانی این رقابت‌ها، دو بار قهرمان جام حذفی، دو بار نایب قهرمان این جام، پنج بار قهرمان سوپر جام باشگاه‌های انگلیس، یک بار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا و یک بار قهرمان جام بین قاره‌ای برساند. 

بابی چارلتون، دنیس لاو و جورج بست

 

*مقاله‌ای مفصل‌تر در مورد حادثه مونیخ

*موسیقی توسط «شایان شاهنواز» از کاربران طرفداری