با هر باختی چند صدتا منتقد فوتبال به دنیا میاد. معمولا هم منتقدا همونایی هستند که شاید ۵۰ درصد بازی های فصل رو بیشتر ندیدند‌. اما اونایی که بازی های بارسای والورده تو این فصل رو دنبال کردند بهتر از هرکسی میدونند این تیم از لحاظ کیفی به جز یکی دو نمایش، بدترین نسخه کیفی بیست سال اخیرمون رو اراعه میداد (شاید چیزی تو مایه های دومین دوره ی فن خال تو بارسا) بارسا با والورده از ۱۹ بازی ۴۰ امتیاز گرفت، میانگین فاجعه بار تقریبا ۲ امتیاز در هر بازی برای تیمی که رکورد صد امتیازی شدن در لیگ رو داره. ستین تیمی رو تحویل گرفت که حتی سوارز- تنها مهاجم نوک تیمش- رو هم از دست داده بود‌. این تیم که حالا فقط ۱۶ بازیکن داره دیشب فراتر از حد تصور کار کرد. ایجاد موقعیت های فراوان که اینبار نه با بی دقتی بلکه با بدشانسی از دست رفتند، دوتاشون از روی خط برگشت داده شد. حرکات ترکیبی کنار زمین، پاس های رو به جلو- انتقال سریع توپ از دفاع به حمله و... ‌. بیلباعویی که تو بازی رفت لیگ بیشتر از ۷ موقعیت صد در صد بهشون دادیم و ترشتگن ستاره اصلی تیم جلوشون بود- فقط یکی دو موقعیت نصفه نیمه تونست خلق کنه. خلاصه اینکه تیم به همون سرعت که حاشیه ها داره بهش ضربه میزنه، داره به بلوغ تاکتیکی میرسه‌. "اگه" بزرگ های تیم بتونن این حاشیه هارو جمع کنند و "اگه" مصدومیت های بیشتر سراغ این تیم نیاد، شک نکنید با همین کمبود بازیکن کلی حرف برای گفتن خواهیم داشت و اگه قرار به حذف شدن از لیگ قهرمانان هم باشه مشابه حذفمون جلوی چلسی تو سال ۲۰۱۲ و با سربلندی خواهد بود، نه حذفی مفتضحانه مشابه دو فصل گذشته‌. فراموش نکنیم که قهرمانان دوره های قبل لیگ قهرمانان- حتی اونا که مصدوم های بسیار کمی داشتند تمرکزشون روی چند تورنومنت نبود، چرا که تو این مقطع فصل استراحت بیشتر میتونه برگ برنده تو لیگ قهرمانان باشه. پس‌ این تیم میتونه تو لیگ قهرمانان همه رو سورپرایز کنه به شرطی که گزاره های اول رو فراموش نکنیم؛ اگه حاشیه ها به پایان برسه، اگه مصدومیت بیشتر مواجه نشیم و‌ گه کمی شانس داشته باشیم. حرف آخر، فارغ از فاجعه ی مدیریتی و لزوم تغییرات بنیادین در تابستان، این تیم همین الانشم بهترین گلر و خط هافبک اروپا رو در اختیار داره