شیخ بهایی؛کشکول(حکایاتى از عارفان و بزرگان علم و دین)

زاهدى گفته است: نماز سى ساله خود را که در صف نخست نمازگزاران، به جا آورده بودم، به ناچار، به قضا برگرداندم. از آن روى،که روزى به سببى درنگ کردم و در صف نخست، جایى نیافتم. پس در صف دوم ایستادم. اما خود را بدین سبب، از دیگران شرمسار دیدم، و پیشى گرفتم و به صف نخست آمدم و از آنگاه دانستم که همه نمازهایم، آلوده به ریا و آگنده از لذت توجه مردم به من بوده است و این که ببینند که من، از پیشگامان کارهاى نیک بوده ام.