طرفداری- در دنیایی که با سرعت مأنوس شده است و همه چیز سریع تغییر می‌کند، مارتن استکلنبرگ به سرعت فزاینده تغییر نقش دروازه‌بان‌ها در فوتبال اشاره دارد.

به گزارش ایندیپندنت، از زمانی که لئو یاشین در حملات تیمش پیشروی می‌کرد تا قانون منع گرفتن پاس به عقب با دست توسط دروازه‌بان و همچنین خروج‌های مانوئل نویر از محوطه جریمه در دهه گذشته، نقش دروازه‌بان‌ها طی 30 سال اخیر همواره در حال تغییر بوده است. استکلنبرگ، دروازه‌بان پیشین تیم ملی هلند در این رابطه توضیح می‌دهد:

این روزها کار دروازه‌بان‌ها چیزی بیش از نجات دادن دروازه است. در واقع هنوز هم وظیفه اصلی دروازه‌بان ممانعت از باز شدن دروازه است ولی حالا هر حمله‌ای از دروازه‌بان تیم شروع می‌شود. قوانین هم هر ساله تغییر می‌کنند. امسال قانون ضربه دروازه تغییر کرد. بازیسازی از عقب زمین از دروازه‌بان آغاز می‌شود. نمی‌خواهم بگویم اوضاع در حال سخت شدن است ولی حالا دروازه‌بان‌ها بیشتر در حملات مشارکت می‌کنند. شاهد نمونه‌هایی مثل ادرسون (مورائس) یا نویر هستیم که یکی از بهترین‌ها بود و دروازه‌بانی را به سطح جدیدی رساند. نمی‌دانم انتهای کار به کجا می‌رسد. این روزها هر چیزی از دروازه‌بان‌ها شروع می‌شود. 

استکلنبرگ که 58 بازی ملی در کارنامه دارد، خیلی دیر و در سن 14 سالگی برای اولین بار در پی مصدومیت دروازه‌بان تیمش درون دروازه ایستاد. او که بعدها خودش هم به یک سوئیپر-گلر تبدیل شد، یک نفر را الگوی خود معرفی کرده است.

برای من فقط یک الگو وجود داشت و آن ادوین فن در سار بود. زمانی که دروازه‌بانی برای من جذاب شد، او کسی بود که به عنوان الگویم انتخاب کردم و خوش شانس بودم که توانستم کنار او کار کنم. همیشه خونسردی‌اش مرا تحت تاثیر قرار می‌داد. در اردوهای تیم ملی می‌دیدم که در آستانه بازی‌های بزرگ بسیار خونسرد است.  

او که در آکادمی آژاکس پرورش یافته است، از همان ابتدا کنترل کردن توپ و پاس فرستادن را به خوبی فرا گرفت.

برای من که در 14 سالگی از تیمی آماتور به آژاکس رفته بودم، شرایط آسان نبود. در آکادمی آن‌ها اصول کاری به نحوی بود که همیشه تمرینات زیادی به پاسکاری اختصاص داشت و دروازه‌بان‌ها هم در آن‌ها مشارکت می‌کردند. من حدود ده سال در تیم اصلی آژاکس بازی کردم، بنابراین با این فلسفه و نزدیک شدن به خط دفاعی عادت کردم. خوش شانس بودم که در آنجا پرورش یافتم. برای دروازه‌بان‌های خارجی باید انتقال به آژاکس خیلی سخت باشد. در آنجا سیستم تمامی تیم‌ها از تیم اصلی تا پایه 3-3-4 بود و به همین خاطر این فلسفه به بازیکنان دیکته می‌شد.