در روزي كه استقلال مهاجمين اصلي,هافبكهاي خلاق,وينگر و سپر.اصلي خط دفاعي را در اختيار نداشت,انتظار همين سطح بازي با نيمكت خالي, سبب شد هواداران استقلال از بازي تيمشان راضي و تلخي شكست محو شود, وقتي كه فقط خودت هستي و خودت..
ارسلان تنها,منتظر پاس و ايحادموقعيت توسط هم تيميهايش نبود, او خوب ميدانست كسي برايش موقعيتي ايجاد نخواهد كرد مگر اينكه با دوندگي و فشار بازيكن حريف را وادار به اشتباه كني,همانجا كه توپ ربايي از عبدالغني با حرفه ايي گري توپ را به تور ميزتد و همزمان کيتار ميزند
اما نقطه عطف بازي شليك وحشتناك و روپاي او بود كه با محاسبه سرعت و قدرت شوت ميفهمي فرصتي براي ديدن. توپ هم در كار نيست وگلر شايد زوزه شيك را از بغل گوشهايش تا عمق وجودش حس كرد آنگونه كه فقط ميخكوب با دستهايي كه روي زانوها قفل شده بود!
شوتي كه قلب اعراب رو شوكه كرد درشرايط فوق العاده و سالم, توسط داور رد ميشود و اين نشان از تاب نياوردن حريف و مهر تأييد ديگري بر اين است كه شوت را هم ميتوان عين سرعت غير مجاز جريمه كرد و با مقداري پول نفتي آن را مردود كرد, با اينكه الاهلي 3 امتياز را کرفت اماتا مدتها اعراب درد اين شليك مرگبار را فراموش نخواهند كرد,
