من از این جمله واقعا متنفرم
قبلا فکر میکردم این جمله به معلولین انگیزه میده واسه همین همه جا به کارش میبردم تا اینکه......
پسر عمه من یه آدم سرحال و ورزشکار و شاد و باحال و با نشاط بود
لیسانس تاریخ داشت میگرفت
سحرخیز و ورزشکار بود
دوچرخه سواری به صورت حرفه ایی دنبال میکرد
تو یه مغازه لوازم ورزشی کار میکرد حقوق خوبی داشت
رفیق باز و اهل گردش و تفریح بود
حتی با یکی از همکلاسی هاش دوست شده بود و داشت مقدمات خواستگاری رو فراهم میکرد
تا اینکه........
تا اینکه سه سال پیش یه روز تو اسباب کشی از پله های ساختمان پرت میشه پایین
سه روز تو کما بود و هوشیاری نداشت ولی برگشت اما ضایعه نخائی شده بود
دیگه اون آدم شاداب سابق نبود تبدیل شد به یه آدم افسرده و درهم
درسش رو ادامه نداد
از کارش اومد بیرون
دوست دخترش هم ول کرد
ورزش رو ول کرد
دیگه حتی با خانواده اش هم رابطه خوبی نداره
کم حرف و مغموم
هنوز که هنوزه باورم نمیشه آدمی که در اون حد مستقل و شاد و ورزشکار و زبر و زرنگ بود
الان باید جاشم بقیه تمیز کنن????
برای همین فهمیدم این جمله مزخرفی بیش نیست و نمیتونه حال معلولین رو برساند یا بهشون انگیزه بده