طرفداری- ایوان گازیدیس، مدیر سابق باشگاه آرسنال که این از سال گذشته به کادر مدیریتی میلان در بخش تجاری اضافه شد، در مصاحبهای که با نشریه گاتزتا دلو اسپورت، انجام داده، به انتقاداتی و سوالاتی که از وی می شود، پاسخ داده است.
الیوت میلان را از شرایطی پیچیده تحویل گرفت و حالا کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. من هم همان رویایی را در سر دارم که هواداران میلان به آن فکر می کنند اما برای تحقق بخشیدن به آن، نیاز به تلاش، تعهد و صبر داریم. می دانم زیاد صحبت نمی کنم چون احساس می کنم هرموقع نیاز باشد، باید صحبت کنم، نه بعد از هر شکست یا پیروزی.
اختلاف نظر مدیریت در میلان؟
نه درست نیست، درست نیست و صحت ندارد. همه ما یک دید واضح به مساله داریم: داشتن میلانی مدرن که در اوج فوتبال ایتالیا و اروپا، آن هم در عظیم ترین استادیوم ورزشی جهان، رقابت می کند. نه تنها این موضوع، بلکه می خواهیم یک فلسفه فوتبالی مشخص داشته باشیم که با آن در زمین به موفقیت برسیم. میلان یکی از بزرگترین تیم های اروپاست اما می دانیم در گذشته، کم سختی نکشیده است. ضررهای مالی زیاد، بخشی از این جریان بوده است. از زمان آمدن الیوت، یکی از شرکت هایی بوده ایم که بیشترین سرمایه گذاری را در اروپا انجام داده ایم. باید مراقب باشیم چون فیرپلی مالی وجود دارد و در حال مشاهده هستیم. مخصوصا این روزها که به مشکلی جدی تبدیل شده است. در برخی نقاط باید هوشمندانه و شفاف عمل کنیم.
در بخش فنی و ورزشی روی پیشرفت تیم متمرکز هستیم اما با بودجهای در چارچوب فیرپلی مالی یوفا. نمی خواهیم دوباره کناره گیری از رقابت های اروپایی را تجربه کنیم. چالش بزرگ ما، این است که سریعا به اوج برگردیم. می دانیم باید قدم به قدم پیش برویم و حتی انجام برخی اشتباهات در طول مسیر، اجتناب ناپذیر خواهد بود. هیچ رویایی غیرممکن نیست اما این رویاها نیاز به کار و تلاش و تعهد و البته صبر دارند. ترس هواداران میلان از الیوت؟ می دانم. مالکان ما می دانند میلان یا یک باشگاه ورزشی، یک شرکت تجاری یا مالی نیست بلکه موسسه ای فرهنگی، اجتماعی و عمومی است و در پایان، متعلق به هواداران است.
میلان به هوادارانش تعلق دارد. بهترین کاری که الان می توانیم انجام دهیم، ساخت یک تیم بزرگ است. بازیکن نمی خریم که بفروشیم. اگر هم بازیکنی را به فروش رساندیم، به این خاطر بوده که روی بازیکنی دیگر سرمایه گذاری کرده ایم. الیوت برنامه ای برای بیرون کشیدن سرمایه ندارد. آن ها یک برنامه میان مدت دارند که مشخصه های شفافی دارد. هرکاری از دستمان برآید، انجام می دهیم تا میلان را به قله فوتبال اروپا برگردانیم. اگر قرار باشد شخصی میلان را بخرد، باید بسیار قدرتمند باشد زیرا این باشگاه در تمام ابعاد، یک ابرقدرت است.
تاریخ میلان را می دانم و نیازی به یادگیری نیست. همه ما در این چارچوب حرکت می کنیم تا به همان عظمت برگردیم. هواداران میلان پرشور، بی نظیر و خارق العاده هستند. آن ها ساده لوح نیستند و سوال می پرسند که چکار می کنیم و به کجا می رویم. در این لحظه با شفافیت با هواداران صحبت می کنم. با حمایت آن ها، به خواسته هایمان می رسیم و حتی ممکن است زودتر از تاریخ هدف گذاری شده، به هدفمان برسیم. مساله من، بوبان یا مالدینی نیستیم. ما می آییم و می رویم اما میلان ماندنی است. برای این هدف زمان لازم است. فوتبال ایتالیا کاملا بی صبر است. همه چیز طی یک هفته با برد یا باخت، تغییر می کند.
این وضعیت اصلا کمکی به پیشرفت سیستم ایتالیا نمی کند. همه در باشگاه، این شرایط را دارند که بعد از یک باخت نمی خوابیم و پس از برد، فقط 5 دقیقه احساس راحتی می کنیم. من اینگونه با این باشگاه زندگی می کنم، مالدینی اینگونه با باشگاه زندگی می کند و همینطور بوبان. هواداران هم همین وضعیت را دارند. تیم باید ترکیبی خوب از بازیکنان جوان و باتجربه که هنوز میل به موفقیت دارند، باشد. این بازیکنان باید ذهنیت رهبری و میل به پیروزی داشته باشند و تیم را هدایت کنند. زلاتان از منظر شخصیت، فنی و رهبری، تاثیر فراوانی داشت. هیچوقت مخالف ایده آوردن بازیکنان بزرگ و باتجربه جهانی نبوده ایم اما خب به دنبال کسانی هم هستیم که با پیراهن ما تبدیل به بازیکن بزرگ شوند. آیا امروز تئو یا بن ناصر بازیکنان بزرگی نیستند؟ تیم باید تعادل مناسبی داشته باشد. یک تیم عالی برای کسب نتیجه ضروری است و ما این را داریم. با زوان و پائولو هر روز صحبت می کنیم. امروز در فلورانس هستیم و فردا باهم برمی گردیم. ناراحت یا شاد، اینکار را انجام می دهیم. همه ما یک چیز را می خواهیم؛ با یک هدف حرکت می کنیم.
تصمیمات بر اساس بحث و نظر شکل می گیرند. نقطه نظرات متفاوت، بهترین هستند. بیایید بحث و تبادل نظر را با درگیری مترادف نکنیم. بحث اینکه چه کسی رئیس یا پادشاه است، حساب نیست. فرمانده؟ پادشاه؟ هیچکس چنین پستی ندارد. ما پادشاه نداریم و با گفتگو کار را پیش می بریم. پادشاه ما، میلان است. باید استادیوم مدرن خودمان را داشته باشیم. من هم سن سیرو را دوست دارم و بخشی از بت فوتبالی من است، بنابراین احساسات را در این مورد درک می کنم اما باید رشد و پیشرفت میلان را در نظر داشته باشیم. همه چیز متعلق به نسل آینده هواداران است. مدرنیزه کردن باشگاه، یک قدم اصلی است. بخش دیجیتال و ارتباطات باشگاه را قویتر کرده ایم و باید از بخش تجاری، درآمد بیشتری کسب کنیم. ما باید یک چرخه ایجاد کنیم: موفقیت در زمین، درآمد می آورد و درآمد، اجازه می دهد موفق شوید.
راه درستی در پیش گرفته ایم و من سیگنال های سبز و مثبت را می بینم. رانگنیک؟ 26 سال است در فوتبال حضور دارم و با افراد زیادی رابطه داشته ام. حداقل با 20 سرمربی فوتبال رابطه و صحبت داشته ام. با این حال هیچکس در میلان به دنبال سرمربی جدید نیست. پیولی در شرایط سختی آمد و با بهترین رفتار حرفه ای، بالاترین توانش را به کار گرفت. سرمربی میلان شدن، هدف بسیاری از مربیان بزرگ است اما پیولی می ماند و برای آینده هم، در شرایط خوبی قرار دارد. فصل هنوز در جریان است و صحبت در این مورد بسیار زود است. آیا به باشگاه اروپایی غبطه می خورم؟ نه غبطه می خورم و نه می خواهم از هیچ باشگاهی پیروی کنم. میلان، تاریخ و خط داستانی خودش را دارد که باید پیش بگیرد و نیازی به الگو گرفتن از هیچ باشگاه دیگری ندارد.
لیورپول 9 سال در شرایط میلان گذشته بود. آن ها سعی کردند راهشان را پیدا کنند و موفق شدند. با تصمیمات سخت و البته صحیح. وقتی کلوپ به لیورپول آمد، گفت کاری خواهد کرد بدبین ها هم اعتماد کنند. هیچکس در اول کار به او اعتماد نداشت. حتی هواداران هم اعتماد نداشتند. با قدم های کوچکی که برداشت، حال لیورپول را می بینیم. به زودی خواهید دید میلان چه شکلی خواهد شد.