شاید بعد از تموم شدن لیگ جزیره امسال ، خیلی از ستاره هامون برن ، حتی با وجود کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا از آیوزه پرز گرفته تا ریکاردو پریرا، که محتمل ترینشون میتونه جیمز مدیسون باشه ، خب ستاره های تیم ماهم حق دارن که برن تیمی که هر سال توی لیگ قهرمانان اروپا حضور داره یا هر سال قهرمان لیگ خودش میشه ولی ولی وقتی فکر میکنم دیگه سوینچویی تو دفاعمون نیست که بدون ترس جلوی ستاره های حریف وایسته و تا وسطای زمین حتی توپ رو جلو بیاره و برسونه به هافبکامون ، یا وقتی فکر میکنم دیگه ریکاردو پریرایی نیست که هیچ توپی رو نتونن ازش و از سمت راست دفاعیمون رد کنن ، اون یک و دو های خاصش یا اینکه یهو به قلب دفاع حریف میزنه بدون هیچ ترسی و گلم میزنه حتی ، یا حتی وقتی فکر میکنم دیگه مدیسونی نیس که توپای وسط زمینو جمع کنه و یه ضد حمله سریع شکل بدیم ، یا دیگه کاشته زنی نداریم که همه توپایی که می فرسته خطرناکه یا آیوزه پرز با اون قطع توپ هاش و سرعتش تو نوک حمله تیممون یا فرصت طلبی خاصی که داره و هزارتا حرف دیگه...?
ما لستر سیتی هستیم به همه چیزی عادت داریم شاید ستاره هامون برن که امیدوارم یه فصل دیگه بمونن ولی وقتی فقط حس میکنم این بازیکنایی که اسم بردم از تیمم برن واقعا یه غم عجیبی تمام وجودمو میگیره ?
ما بدون هیچی هم حتی سال دیگه میمونیم و میجنگیم
فورزا لستر سیتی ??