طرفداری- در آستانه دیدار نهایی لیگ کاپ مقابل استون ویلا در روز یکشنبه، کوین دی بروین در مورد اوضاع منچسترسیتی صحبت کرده است.
اسکای گزارش میدهد: تیم گواردیولا که در دو دوره قبلی این رقابتها قهرمان شده است، میخواهد سومین قهرمانی پیاپی خود در لیگ کاپ را تجربه کند. این یکی از سه جامی است که سیتی میتواند با نگاهی واقع بینانه در آنها قهرمان شود و به گفته هافبک تیم ملی بلژیک، سیتیزنها با تمام قوا در این مسیر تلاش خواهند کرد.
این باشگاه تمامی رقابتها را جدی میگیرد. صرف نظر از هر رقابتی همیشه به دنبال برنده شدن در مسابقات هستیم و قبلا هم نشان دادهایم که چه بازیکنانی که کمتر بازی کنند به کار گرفته شوند و چه ورودیهای جدید، باز هم برای برنده شدن در بازی تلاش میکنیم. بچهها عالی کار کردهاند. این جزو فواید داشتن تیم خوبی متشکل از 25 بازیکن است. این اولین جامی است که میتوانیم کسب کنیم و در هر حال یک جام است. میدانم مردم میگویند کوچکترین جام است ولی اگر عنوانی کسب نکرده باشید، حداقل میتواند یک دستاورد باشد. بازیکنان زیادی هستند که در طول دوران حرفهای خود بازیهای زیادی انجام دادهاند و حتی یک جام کسب نکردهاند، حتی قهرمانی در لیگ کاپ را.
وی افزود:
باید به تمامی رقابتها احترام گذاشت چون ما هم مقابل تیمهای سطح بالا و بعضا برابر تیمهایی از لیگهای پایین بازی میکنیم ولی همیشه بر حسب حرفهای بودنمان برای برنده شدن تلاش میکنیم و نشان میدهیم که خواستار کسب این جام هستیم. ابتدای کار خیلی سخت خواهد بود. فکر نمیکنم خیلی باز و باب میل ما بازی کنند اما فکر میکنم در تقابل آخرمان پنج مدافع و سه هافبک داشتند و ما کار را واقعا خوب شروع کردیم. فکر میکنم پس از گذشت 25 دقیقه حساب کار 3-0 بود (منچسترسیتی توانست استون ویلا را با نتیجه 6-1 در لیگ برتر شکست بدهد) بنابراین میدانیم بالاخره باید باز شوند و آنگاه بازی کردن برای ما آسانتر میشود. آنها امیدوار خواهند بود بازی نزدیک بماند و روی اتفاقات به گل برسند ولی تصور نمیکنم در ابتدای کار باز بازی کنند.
این بازیکن در مورد مشکلات تیمش در فصل جاری به ویژه در لیگ برتر توضیح داد:
خوب کار میکنیم ولی امتیازات زیادی از دست دادهایم. مثل فصل اول حضور پپ در اینجاست که فوتبال خوبی بازی میکردیم ولی اشتباهات زیادی داشتیم. بازیهایی بودند که تصور میکردیم کنترل آنها را در دست داریم ولی در 10 دقیقه بازی آنها را از دست دادیم و در این برهه که لیورپول امتیازی از دست نمیدهد، هر امتیاز از دست دادنی خیلی زیاد است. حتی اگر بهتر کار میکردیم، به نظرم لیورپول به خاطر عملکردش و برنده شدن در تقریبا تمامی مسابقات، باز هم لایق قهرمانی بود. فکر نمیکنم هیچ ناراحتیای در کار باشد چون فقط باید آنها را تحسین کرد. شرایط خیلی مثل وضعیت ما در دو سال گذشته است؛ وقتی در آن تعداد بازی برنده شوید و آن همه امتیاز کسب کنید، کار خاصی از دست حریفان بر نمیآید. تنها ناراحتی ما به خاطر مرتکب شدن اشتباهات زیاد است و این ارتباطی به لیورپول ندارد، بلکه میدانیم اگر اشتباهات را مرتکب نمیشدیم، رقابت خیلی نزدیکتر بود. همچنین میدانیم رسیدن به آن سطح چقدر سخت است و این دو تیم احترام زیادی برای هم قائل هستند. من همیشه به دنبال برنده شدن در تمامی مسابقات هستم. میدانیم لیگ از دست رفته است ولی دوست دارم در باقی بازیها برنده شویم. میدانم چنین چیزی سخت است ولی هدف ما همین است. هنوز شانس قهرمانی در سه جام را داریم که اگر این طور شود، خیلی خوب خواهد بود.
گواردیولا هافبک تیمش را به چالش کشیده است تا به جمع پنج بازیکن برتر دنیا راه پیدا کند. نظر خود دی بروین در این رابطه چیست؟
شاید خیلی فاصله نداشته باشم. ولی من چه کسی هستم که بخواهم در این مورد تصمیم گیری کنم؟ من فقط تلاش میکنم تا بهترین عملکردم را ارائه کنم. طی چند سال اخیر خوب بازی کردهام و حتی فصل قبل مصدومیتهای زیادی داشتم اما وقتی درون زمین حضور داشتم، بد کار نمیکردم. حتی در آلمان هم سالهای خوبی پشت سر گذاشتم و خوشحال بودم ولی نمیدانم تصمیم گیری در مورد این که چه کسانی بهترین فوتبالیستها هستند با کیست اما حس میکنم خیلی نزدیک هستم. نامزد شدن برای دریافت توپ طلا کمک کننده است ولی عملکرد تیم اولویت اول است. میدانم اگر تیم خوب کار کند و من هم خوب کار کنم، مورد تمجید قرار خواهم گرفت. طی چند سال گذشته نامزد قرار گرفتن در بین 30 بازیکن برتر دنیا بودهام و پس از آن همه سختکوشی شنیدن چنین چیزی حس خوبی دارد. این به من انگیزه میبخشد در همین سطح بمانم چون فوتبال حرفه کوتاهی است و من تلاش میکنم تا در بهترین سطح باشم. هر سال فرق میکند و امسال خوب پیش رفته است. گمان میکنم نسبت به چند سال قبل بازیکن کاملتری هستم. چندین سال خوب داشتم ولی به نظرم از نظر ذهنی و رهبری تیم، نسبت به دو-سه سال قبل بهتر هستم. به نظرم خیلی خوب کار میکنم و از عملکرد خودم راضی هستم.
دی بروین پس از جدایی وینسنت کمپانی و در غیاب داوید سیلوا و فرناندینیو در فصل جاری، چند باری بازوبند کاپیتانی تیمش را به بازو بسته است. او از این مسئولیت پذیری لذت میبرد.
فکر میکنم مقداری بیشتر شبیه داوید (سیلوا) هستم. نمیدانم وینی (کمپانی) هفت-هشت سال قبل که بازوبند را گرفت چه شرایطی داشت و یک کاپیتان گاها باید کارهای زیادی انجام بدهد. در این پست میتوان رشد کرد ولی همیشه بازیکنانی بودهام که تلاش کرده تا در زمین یک الگو باشد. کسی نیستم که دائما حرف بزند ولی اگر نیاز به گفتن چیزی باشد، آن را به صلاح تیم و یا در زمان درست مطرح خواهم کرد. در این زمینه هم رشد کردم چون دو-سه سال قبل پپ مرا به دفترش فرا خواند و گفت که باید بیشتر مسئولیت پذیر باشم و مرا کاپیتان پنجم تیم کرد. حالا از نفر پنجم به نفر سوم رسیدهام. کاپیتانی باعث میشود به درک متفاوتی از فوتبال برسید. این فقط در زمین خلاصه نمیشود و به بیرون از آن و مسائل جسمی و ذهنی هم ارتباط دارد. اگر فرصت این را داشته باشم تا کاپیتان اول منچسترسیتی باشم، به آن نه نخواهم گفت ولی به نظرم همه چیز در زمان مناسب اتفاق میافتد. با حضور فرناندینیو، داوید و حتی آگوئرو اوضاع برایم قابل درک است چون سالیان سال اینجا حضور داشتهاند و الگویی برای بازیکنان از جمله خود من بودهاند.