فمینیسم همین را میگوید که برتری دادن به انسانها بر اساس جنسیت و فیزیک آنها امری ناعادلانه و غیر معقول است. فمینیسم میگوید که باید تمامی انسانها از حقوق و موقعیتهای برابر برخوردار باشند و تنها عامل برخورداری از یک موقعیت، توانایی و لیاقت آن فرد فارغ از هر چیز دیگری باشد.
در اطراف هر کدام از ما افراد بسیاری هستند که میگویند من به برابری زن و مرد اعتقاد دارم، ولی فمینیست نیستم". هر کسی فارغ از جنسیت، باید فمینیست باشد. چون در واقع همهء افراد جامعه از جنسیتزدگی و سکسیسم ضرر میبینند. سکسیسم مخالف فمینیسم است و اعتقاد به عدم برابری بر اساس جنس دارد.
جامعه نابرابر و جنسیت زده مردان را هم از نظر روانی نابود میکند. در جامعه از بدو تولد به مردان گفته میشود که آنها باید قوی و شکستناپذیر باشند. اما در حقیقت مردان هم انسانهایی هستند همانند ما دارای روح و احساس. فمینیسم میگوید که مردان نیز نباید به خاطر اشتباه دیگران سرزنش شوند، همانگونه که زنان نباید به دلیل اشتباهات شما سرزنش شوند. شما مالک بدنتان هستید، حق دارید شاد و زیبا باشید و لزومی ندارد همیشه قوی و بدون اشتباه باشید. زنها هم حق دارند مالک بدنشان باشند، شاد و زیبا باشند و بدون ترس و نگرانی از پیامدهای اجتماعی و غیره آنگونه که میخواهند زندگی کنند.
فمینیسم دشمن مردان نیست. فمینیستها زشت نیستند و از زیبایی فرار نمیکنند. فمینیستها زمخت و خطرناک نیستند. فمینیسم میگوید "زنان نباید به دلیل تعاریف مردسالارانه از زیبایی، تحت عملهای جراحی، رژیمهای سخت و نادرست غذایی و آرایشهای بسیار قرار بگیرند تا زیبا و پسندیده باشند. همهء زنها میتوانند همانطور که هستند، پسندیده و دوستداشتنی باشند. همانطور که مردان چاق، کچل، کوتاه قد و … برای مورد پسند قرار گرفتن این کارها را نمیکنند".
یک فمینیست میتواند زیبا باشد، میتواند همسر و یک مادر باشد. میتواند یار و همسر و همراه باشد. میتواند یک مادر عاشق باشد و هیچکدام از اینها منافاتی با هم ندارند. یک مادر فمینیست به مراتب بهتر از مادر سرخورده و جنسِ دومی میتواند فرزندش را پروش دهد!