آخرین ضربه آزاد زنان کلاس جهانی کدامند؟ جواب این سوال احتمالا "لیونل مسی" و "کریستیانو رونالدو" باشد. با اینکه آمار و ارقام در این باره گویا هستند اما فوق ستاره پرتغالی مدت هاست قاتل این ضربات نیست و شاید تنها بارسلونا است که گاه گاهی بهره مند از این موهبت فوق ستاره آرژانتینی خود است. عملا خلاء کاشته زن های صاحب سبک، درجه یک و جوان در فوتبال اروپا احساس می شود. قهرمان سه دوره متوالی لیگ قهرمانان اروپا یعنی رئال مادرید از این توانمندی بی بهره است تا جایی که ضربه آزاد زن شماره یک تیم "سرجیو راموس" قلمداد می شود. راموس با پیراهن سویا برابر رئال مادرید سابقه گل زنی از روی ضربات آزاد را دارد و با رئال نیز به وایادولید گلزنی کرده است اما آیا او را به اصطلاح یک کاشته زن میشناسیم؟ این در حالی است که بین سال های 2003 تا 2007 انتخاب زننده ضربات آزاد در رئال مادرید با سردرد همراه بود. اینکه زیدان، روبرتو کارلوس، دیوید بکهام و لوییز فیگو با هم پشت توپ می ایستادند تا ضربه آزاد را بنوازند تحسین برانگیز و البته خاطره انگیز بود. روبرتو کارلوس که خود مرد موشکی لقب داشت و گل های فوق العاده ای از روی ضربات آزاد به دروازه بانانی چون بارتز و کان در کارنامه دارد می گوید: احتمالا بهترین بازیکنانی که در ضربات آزاد دیده ام بکهام، زیدان و مارادونا هستند.
داستان همینجا به پایان نمی رسد افراد دیگری در جاهای دیگری از اروپا بودند که این بزرگان را به چالش می کشیدند و آمارهای بهتری نیز در این زمینه از خود به جای گذاشتند. دلپیرو در یوونتوس و پیرلو با لباس های میلان و یوونتوس داستان را ادامه دادند اما "جونینهو" نامی که شاید کمتر مورد شناخت فوتبال دوستان امروز باشد، او یک کاشته زن ذاتی بود. وی با پیراهن واسکو دوگاما چهره شد اما سال ها در لیون با این توانایی هنرنمایی کرد و گل های زیبایی به ثمر رساند. برزیلی دیگری که در کنار جونینهو می توان از وی نام برد کسی نیست جز شاعر فوتبال "رونالدینهو" او نزدیک به 70 گل از روی ضربات آزاد به ثمر رساند و بارسلونا را در سطح دیگری به دنیا نشان داد و آغازگر عصر طلایی این تیم شد.
اما دلیل این کمبود در فوتبال امروز شاید سبک تمرینات و بازی تیم هاست. تکیه بر تمرینات گروهی، ارجحیت به حضور بیشتر در سالن بدنسازی برای تقویت قوای فیزیکی علی الخصوص برای بازیکنان فانتزی و توجه کمتر به شکوفایی توانایی های انفرادی از دیگر عوامل است. گرچه فوتبال ورزشی گروهی است اما گاهی نبوغ نجات بخش است.



