پیشنهاد: ابتدا قسمت‌های قبلی رو مطالعه کنید. چرا که این مطالب باهم مرتبط هستن...

 

قسمت اول https://www.tarafdari.com/node/1552483

قسمت دوم  https://www.tarafdari.com/node/1552484

قسمت سوم https://www.tarafdari.com/node/1552488   قسمت چهارم https://www.tarafdari.com/node/1553180

 

 

 

 

 

معمولا پپ گواردیولا را به عنوان سرمربی‌ای می‌شناسیم که وقتی به تیمی می‌رود، هماهنگی بین بازیکنان را افزایش می‌دهد و بازی تیمی و گروهی آن‌ها پیشرفت می‌کند. اما کمتر به این اشاره می‌شود که تا چه حد روی بازی انفرادی بازیکنانش تأثیر مثبت می‌گذارد.  بسیاری معتقدند که بازیکنان در رده سنی بزرگسالان دیگر نیازی به آموزش ندارند و وظیفهٔ سرمربی تنها روحیه دادن، ایجاد هماهنگی، حفظ شرایط بدنی، کسب اطلاعات از استراتژی و تاکتیک های حریف و راهنمایی‌های کوچک به بازیکنان است. اما وقتی گواردیولا به تیمی می‌رود، تغییرات بزرگی در بازی بازیکنان آن تیم به چشم می‌خورد. به نظر، سرمربی اسپانیایی پایانی برای آموزش به بازیکنانش قائل نیست.  تا قبل از این که استرلینگ شاگرد پپ شود ترجیح می‌داد وقتی پا به توپ می‌شود خیلی سریع حرکت کند حتی اگر کنترلش روی توپ کمتر می‌شد. اما حالا وقتی استرلینگ صاحب توپ می‌شود ترجیح می‌دهد توپ را نزدیک تر به خود نگه دارد و روی آن مسلط تر باشد حتی اگر سرعت حرکتش کمتر شود. برناردو سیلوا نیز علی رغم جثهٔ کوچکی که دارد، شجاعانه در درگیری‌ها شرکت می‌کند.  در فصلی که گذشت، پیشرفت شگفت انگیزش در زمینهٔ توپگیری و تصاحب توپ‌های برگشتی کاملا به چشم می‌آمد. خود پپ در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد و طبیعی است که روی بازی هافبک هایش تأثیر زیادی بگذارد. حالا به نظر با توصیه‌های پپ، سیلوا هنگام ورود به یک جدال رو در رو با حریف برای تصاحب توپ خیلی خیلی هوشمندانه تر از قبل عمل می‌کند. او می‌داند که بهتر است از کدام سمت به بازیکن صاحب توپ فشار بیاورد ،چه طور به بازی او جهت دهد و او را یک طرفه کند و در نهایت می‌داند چه زمانی آخرین اقدام برای گرفتن توپ، یعنی تکل زدن را انجام دهد.  

ادامه دارد...