دلم لک زده برا روزهایی که میگفتن بارساحتی با منطقی ترین حرفها وجه اش رو ازدست نمیده! حالاکه هوای نیوکمپ بارونیه و بوی تنهایی اش تو نقطه نقطه از فضاش حس میشه جاداره بگم این تنهایی از زمانی شروع شد که خنده هارورقص وشادمانی ها ی دنی ونیمار از رختکن گم شد این تنهایی زمانی شروع شد که اینیستا نقاش فوتبال روی بوم آبی اناری رنگ سربی رو پاچید ورفت این تنهایی زمانی آغاز شد که ژاوی مهندس فوتبال اشک هاش درمیان خنده ها وشور شوق هوادارن ازکسب تمام جام های پرمعنی گم شد واین تنهایی دامن گیر تموم لحظه های ناب شد،لحظه های نابی که دلتنگی روبه همراه داره دلتنگی داره وقتی خنده از روی لبهای کینگ ماسیده میشه دلتنگی داره وقتی میراث یوهان کرایوف ،فلسفه ی معتبر وچشم نوازش زیر پاله میشه! دلتنگی داره وقتی دلخوشی ها وتموم جرقه های امیدوار کننده تو آسمون نیوکمپ کمرنگ میشن ویکی یکی دست از عشق جاودانه اشون میکشن و به سمت آسمونی میرن که توش خوب بدرخشند ! حالاهمه میگن بارساتموم شده است میگن دیگه روزای خوب برنمیگرده میگن دیگه بارسلوناحماسه سازی روفراموش کرده؟ میگن بارسلونا شده یه فیلم پر ازسکانس های بی معنی و تلخی که توش هیچ امیدی به رویا سازی نیست حتی اگه پایان باز تموم بشه! اما من میگم بیا هوادار باشیم بیاغصه تیممون رو بخوریم اما نکوبیمش! بیا تخریب شخصیتی نکنیم زحمات یه بازیکنی رو که از شروع فوتبالش تابه حال رو توبارسا بوده وجون داده تا عشقشو ثابت کنه رو زیرسوال نبریم! اگه صبر هواداری ندارید اگه حمایت کردن بلد نیستید اگه نمیتونید جور روزای تلخ تیمتون رو بکشید راهش فقط فراموش کردنه!فراموش کردن بارساس :( من به عنوان هوادار متعصب پای همه خوب وبدیای تیمم میمونم و به همه بازیکنامیگم سرتون رو بالا بگیرید چون نمیخوام دلخوشی هام زیر توقعات بی جایی که میدونم الان وقتش نیست له بشه(:
"متن از بهترین دختر بارسایی"