یه نکته مهم نوع بازی لیورپول، فضای خیلی خیلی بزرگیه که پشت ۱۱ بازیکن این تیم که مشغول پرس کردن هستن، ایجاد میشه؛ فضایی که اگه تیم مقابل لیورپول بتونه از پرس خارج شه، به بزرگترین ضعف این تیم تبدیل میشه؛ تو نیمه اول بازی امروز لیورپول و بورنموث، کالوم ویلسون و وینگر های بورنموث، به طرز عجیبی از این ضعف لیورپول استفاده کردن و حتی گل اول بورنموث هم به همین شکل به ثمر رسید؛ این موضوع باعث شده تا لیورپول دفاع شکننده‌ای پیدا کنه؛ مشکلی که میتونه باعث شه که اتلتیکویی که خیلی راحت تر و بهتر از تیم ضعیفی مثل بورنموث، خارج شدن از پرس رو بلده، تو آنفیلد به گل برسه؛ تو اوائل فصل، این ضد حملات حریفان توسط بازیخونی فوق‌العاده فن‌دایک، تلاش مدافع کناری فن‌دایک، بازگشت های سریع آرنولد و رابرتسون و هوش خوب فابینیو کنترل میشد؛ ولی حالا خستگی عجیب فن‌دایک و گام های سنگین بازیکنان تدافعی و عدم آمادگی فابینیویی که تازه از مصدومیت خارج شده، لیورپول رو از هر لحاظ در دفاع شکننده کرده...