✅ اتفاقی که به فوتبال آسیب رسونده و روح جهان در خطره... فوتبال همیشه اولین و آخرین پناهگاه ما در برابر هر مشکلی تو زندگی بود؛ ۹۰ دقیقه‌ای که توش زندگی جریان داشت و ما رو وارد دنیایی جدید میکرد؛ زندگی جدیدی که حواسمون رو از اتفاقات ناگواری که برامون پیش اومده بود، پرت میکرد. حالا خیلی سخته که ببینیم اون اتفاق ناگوار، به جای اینکه عاشقای فوتبال رو تحت تاثیر بذاره، مستقیما سراغ خود معشوقه رفته. حالا اینبار، ویروس به جای اینکه به درد آسیب برسونه، به درمان زخم زده؛ زخم کوچیکی که با خالی شدن سکوهای ورزشگاه‌های ایران شروع شد و به تعطیلی فوتبال کشورمون ختم شد. ویروس به کشورهای دیگه سرایت کرد؛ زخم عمیق‌تر شد؛ ویروس بازیهای ایتالیا و فرانسه رو لغو کرد؛ یه واکسن لحظه‌ای، فوتبال رو به ایتالیا برگردوند، ولی تماشاگرهاش رو ازش گرفت؛ درد بیشتر شده بود، فقط تزریق بی‌حسی، اجازه حس کردنش رو بهمون نمیداد؛ تو سکوت ورزشگاه تورین، حساس ترین رقابت فصل سری‌آ، به بی‌روح ترین شکل ممکن تموم شد؛  زخمی که عمیق‌تر شده بود، ولی زیر گل زیبای دیبالا پنهان بود و نتیجه دربی ایتالیا زیر سکوت مرگبار ورزشگاه له شده بود. ویروس حالا خودش رو به همه جا رسونده؛ مانع ورود تماشاگرها رو به اکثر ورزشگاه‌ها شده؛ اثر واکسن لحظه‌ای رو گرفته و سری‌آ رو به مدت یک ماه تعطیل کرده؛ مرزهای خروجی ایتالیا رو بسته و آخرین ضربه‌ای که میتونه بزنه، زخمی عمیق به چمپیونز لیگه؛ آتالانتا و والنسیا دورتموند و پاریس‌سنت‌ژرمن بارسلونا و ناپولی و یوونتوس و لیون بازیهایی هستن که باید بدون تماشاگر برگزار بشن؛  چهار تا بازی خیلی حساس که احتمال له شدن نتایجشون زیر سکوت مرگبار ورزشگاه وجود داره و حتی احتمال به تعویق افتادن دور بعدی لیگ قهرمانان؛ چمپیونز لیگی که برای خیلی از جمعیت جهان، حتی از مورفین هم آرامش بخش‌تره؛  ویروسی که حتی آرامش مورفین رو از جهان گرفته تنها پناهگاهمون رو هم تخریب کرده و فوتبال رو در کما فرو برده و هر وقت اتفاقی بتونه فوتبال رو تحت شعاع خودش قرار بده، باید ازش ترسید. ما باهم شکستش میدیم؛ دوباره تو ورزشگاه ها فریاد میزنیم؛ دوباره تب فوتبال بازخواهد گشت؛ دوباره تمام جهان به تماشای فوتبال خواهند نشست و فوتبال و جهان از کما در خواهند اومد...