زلفای قجری رَ درهم و بشکسته مکن واز درهای سلامت رَ به روم بسته مکن واز گر ما رَ مِخِی ها نِمِخِی نه دو کلیمه اینبار مو رَ مثل همه بار خسته مکن واز ♪♪♪ یار اینجیه امشو مَخَن آوازه موذن تام، خادم مَچِد، در گلدسته مکن واز از زلف کُتا ابروی پیوسته شو و روز عمرُم رَ کُتا، رنجمَ پیوسته مکن واز ♪♪♪ زلفای قجری رَ درهم و بشکسته مکن واز درهای سلامت رَ به روم بسته مکن واز گر ما رَ مِخِی ها، نِمِخِی نه، دو کلیمه اینبار مو رَ مثل همه بار خسته مکن وا