سلاخی یا صلابه؟
وقتی تیمی چون تاتنهام را در خانه خودش میبری و در خانه خودت تقریبا با خیالی آسوده آستینت را بالا میزنی و این تیم را تکه تکه میکنی،ااین داستان شب سلاخی کردن تاتنهام به دستان لایبزیش بود،
اما وقتی در خانه خودت با بردی خفیف پا به بازی برگشت در خانه حریف میگذاری و همه شانس کمتر را به تو میدهند و در طول بازی نیز با دو گلی که میخوری به چند قدمی سقوط نزدیک میشوی، بیکباره قامتت را راست میکنی و با سه گل تیم مدعی و مدافع قهرمانی را نقش بر زمین میکنی و جنازه نیمه جان رقیب را با دستان خود در نقطه مرتفع به صلیب میبندی تا همه دنیا تا مدتها نظاره گر تیمی که به صلابه کشیده شده باشند،حکایت دیشب اتلتیکو و لیورپول است،،
راستی هیچ میدانستی چرا سیمیونه و نیمکتش پس از زدن گل اول که عملا حکم صعودشان یود چرا همچنان نگران بودند و عکس العملی نشان ندادند، چون آنها میدانستند هر لحظه ممکن است گل سوم را دریافت کنند،آنها حرفه ایی تر بودند و دقیقا خود را برای 120 دقیقه جنگیدن مجهز کرده بودند، در حالی که حریف پر ادعا که خود را متخصص چمپیونز لیگ میخواند، گویا فقط 90 دقیقه توان مبارزه دارد و همین بود که این بار دیگر یورگن کلوب نمیخندید چون توانی نداشت ،آن یکی با دو تعویض سه گل میزند و این یکی با دو تعویض سه گل میخورد،،،،