طرفداری- انتظار می‌رود کای هاورتس در تابستان پیش رو از تیمش جدا شود ولی به گفته پیتر بوش، چنین انتقالی برای تیم خریدار 100 میلیون یورو هزینه به همراه خواهد داشت. 

به گزارش سایت گل، این هافبک هجومی توجه جمعی از باشگاه‌های بزرگ اروپا از جمله رئال مادرید، لیورپول و یوونتوس را به خود جلب کرده است. پس از پرورش یافتن در آکادمی باشگاه، هاورتس در سال 2016 برای اولین بار در تیم اصلی بایرلورکوزن بازی کرد و از آن پس یکی از مهره‌های کلیدی تیمش بوده است. او در مجموع رقابت‌ها 139 بازی برای این تیم انجام داده است و به باور بوش، به زودی چیزهای بهتر و بزرگ‌تری برایش از راه می‌رسند.

کای 20 سال دارد ولی همین حالا چهارمین فصل حضورش در مسابقات بوندسلیگا را سپری می‌کند. همین خودش گویای چیزهای زیادی در مورد او است. همه در آلمان او را به چشم یک اعجوبه می‌بینند. او از هشت سالگی اینجا حضور دارد. کار کردن با این بازیکن باهوش خوب است. او همچنین پیانو هم می‌نوازد. ما تابستان گذشته دوست صیمیمی‌اش، یولیان برانت را به بروسیا دورتموند واگذار کردیم. پس از آن هاورتس بیش از پیش خیره کننده ظاهر شد. خیلی‌ها قبل از تعطیلات زمستانی سراغ او آمدند. در کلن دربی را باختیم و سه روز بعد هم در خانه مقابل هرتا برلین شکست خوردیم. ناگهان کل ورزشگاه برایش سوت کشیدند. این خیلی او را اذیت کرد. «چرا مردم از من متنفر هستند؟» برای این بازیکن 20 ساله باید توضیح داد که: «آن‌ها از تو متنفر نیستند ولی روال کار همین طور است.» در طول تعطیلات زمستانی تصاویری را نشان دادیم که مشخص می‌کرد به اندازه کافی به محوطه جریمه نمی‌رسد. حالا بیشتر این کار را انجام می‌دهد و شمار گل‌ها و پاس گل‌هایش سر به فلک کشیده‌اند. نمی‌توان تابستان بعدی جلوی او را گرفت. انتقالی 100 میلیون یورویی در کار خواهد بود. نظر من چیست؟ بیش از 100 میلیون!

 در پی شیوع ویروس کرونا در آلمان، بوش از جمله کسانی بود که از مسئولان بوندسلیگا خواست تا به جای برگزاری مسابقات پشت درهای بسته، آن‌ها را به زمان دیگری موکول کنند. در حالی که در نهایت خواسته بوش اجرایی شد، او از نامه‌ای می‌گوید که از دست مقامات به او رسید و پر بود از گلایه و شکایت.

به سرعت نامه‌ای خشمگینانه برایم ارسال کردند. اگر مربی لورکوزن دهانش را ببندد، همه چیز رو به راه می‌شود ولی این کار را نمی‌کند. اگر سوالی از من پرسیده شود، پاسخ آن را می‌دهم. حالا همه جا شاهد بازی‌های بی روح هستیم. بازی اینتر-یوونتوس را از تلویزیون دیدم که بدون تماشاگر برگزار شد و این طور به نظر می‌رسید که انگار در حال تماشای یک بازی آماتور هستم.