فرید

مدتیه که علاقه ای به حرف زدن ندارم ، هرچند هنوز میتونم چرت و پرت بگم اونم در قالب انتقال شنیده ها . 

تقریبا چند سال میشه که نه تماشا میکنم ، نه گوش میسپارم و نه مطالعه میکنم . سرسری میخونم سرسری میبینم و سرسری گوش میدم ، بدون اینکه برداشتی کنم و راجع به برداشتی کردم فکر کنم . 

آیا این ناشی از تنبلیه یا به دلیل دلسردی و افسردگیه ؟

از اونجایی که سخت کار میکنم و درس میخونم میتونم بگم آدم تنبلی نیستم.  ولی تنبلی ذهنی کلا چیز متفاوتیه .

راجع به دلسردی و افسردگی هم باید بگم که ، کلا آدم شادی نیستم ولی افسرده هم نیستم . شاید یکم دلسرد شده باشم ، اونم به این خاطر که زندگی با اون چیزی که انتظارش رو داشتم کاملا متفاوته . و این دلسردم کرده .

الان بیست و دو هستم و خیلی زوده که وا بدم ، دریچه ذهنمو ببندم و نذارم که تجربیاتم افزایش پیدا کنه تا بتونم زندگی رو  بیشتر بفهمم و بیشتر  طعمشو بچشم . 

تمرین خاصی داره ، برای اینکه آدم بتونه بیشتر از ذهنش درست استفاده کنه ؟